Marco van der Knaap

Zoete foto's

2012-01-22T20:21:00.002+01:00

Het thema voor de foto-opdracht deze week was 'Zoet'. Ik had natuurlijk mijn zoete kinderen op de foto kunnen zetten, maar dat zou wat vergezocht zijn. Zoete kleurtjes had natuurlijk ook gekund, maar ik heb gekozen voor suikerklontjes. Als die niet zoet zijn, weet ik het ook niet meer....

Na allerlei verschillende pogingen is deze het uiteindelijk geworden:

Gekozen voor scherpte op de 'e' en de rest wat onscherp. Gemaakt op 50mm f1,8

Een alternatief was meer scherpte in het geheel, maar persoonlijk vond ik hem dan wat missen.

Frontaal is alles natuurlijk beter leesbaar, maar ook wat saai.

Genomen vanaf de zijkant en vervolgens de foto 90 graden gedraaid. Geeft het een beetje vreemd effect vind ik. Heeft het dus daarom ook niet gehaald.

Al met al weer even lekker creatief bezig geweest. Voor de andere foto-opdracht (ik doe er wekelijks twee), was de opdracht 'Hollands cliché'. Toch had deze foto ook in de 'zoet' categorie gepast... :-)

Foto opdracht week 2: Pas op!

2012-01-08T11:00:00.001+01:00

Deze tweede week van 2012 had ik het genoegen de foto opdracht te mogen verzinnen. Eigenlijk is dat best lastig aan het worden zo zachtjes aan, als er al 52 opdrachten vorig jaar geweest zijn. Maar als je dan even gaat zitten en nadenken schieten er zo weer verschillende thema's door je hoofd en is het uiteindelijk lastig te kiezen welke het moet worden...

Uiteindelijk koos ik voor 'Pas op!' Zonder al een idee voor een foto te hebben.

Op zaterdagochtend op pad gegaan. Ik had verwacht dat bij het oefenterrein van de Brandweer in Vlissingen wel wat bordjes zouden hangen waar je wat angstig van zou worden, maar helaas was dat niet het geval. Verder dan een bordje 'Pas op, rookontwikkeling mogelijk' kwam het niet.

Maar op weg naar dit terrein kwam ik op de fiets wel andere aardige mogelijkheden tegen en ben ik aan de slag gegaan.

De keuze is deze week gevallen op de onderstaande foto:

Ik denk altijd als ik hier langs rij, 'Ja, dat kan natuurlijk allemaal geen kwaad.' Maar wat zou er in zitten? En wat zou er gebeuren als er een lek zou zijn. Precies. Pas op!

Achter het brandweerterrein ligt een bunker die wat rommelig met prikkeldraad is omheind. Daar deze gemaakt met m'n fraaie 50mm lens.

Op de terugweg de opslagtanks nogmaals genomen. De donkere wolken die zich samenpakten boven de tanks vond ik wel symbolisch. Maar het mooie zonnetje van eerder was weg, dus daarom toch maar de andere gekozen.

Deze vond ik ook wel mooi. Een gronddepot met - volgens het bord - 'schone grond'. En waarom dan zo'n hek er om heen en zo'n waarschuwingsbord? Ik zou maar oppassen op zo'n plek....

Het gelijk van Freek

2012-01-02T19:48:00.002+01:00

Gisterenavond heb ik met veel plezier gekeken naar de oudejaarsconference van Freek de Jonge. Zo'n 25 jaar geleden 'ontdekte' ik Freek en had bijna al zijn shows op videoband opgenomen. Meerdere malen (tot het moment dat ik de tekst kon meepraten...) bekeek ik zijn briljante optredens. Altijd een bijzondere combinatie van humor en toch ook een beetje (terecht) de wereldverbeteraar uithangen.

Persoonlijk vond ik de conference ijzersterk. Leuk waar het kon en mocht en ook serieus als het nodig was. Zijn razernij over Wilders en de aanhang daarvan was zó treffend en terecht! Wat zou het toch mooi zijn als veel mensen dit zien en er eens over na gaan denken.

Hij sloot af met een prachtige tekst. Ik heb hem even opgezocht op YouTube en uitgeschreven:

Wees niet bang, je mag opnieuw beginnen
Vastberaden, doelgericht, of aarzelend op de tast
Houd je aan de regels, volg je eigen zinnen
Laat die hand maar los
Of pak er juist een vast

Wees niet bang voor al te grote dromen
Ga, als je het zeker weet
En als je aarzelt, wacht
Hoe ijdel zijn de dingen die je je hebt voorgenomen
Het mooiste overkomt je, het minste is bedacht

Wees niet bang voor wat ze van je vinden,
Wat weet je van een ander, als je jezelf niet kent?
Verlies je oorsprong niet door je te snel te binden
Het leven lijkt afwisselend, maar zelfs de liefde went

Wees niet bang, je bent een van de velen
En tegelijk is er maar één als jij.
En dat betekent dat je vaak zult moeten delen
En soms zal moeten zeggen: Laat me vrij.

Voor wie deze prachtige show gemist heeft:
Deel 1: http://www.youtube.com/watch?v=AKOelAF7nXw
Deel 2: http://www.youtube.com/watch?v=eXQj0RiSy2I

Opdracht 52: Na zonsondergang

2011-11-20T14:33:00.000+01:00

Dat was de opdracht van deze week. Ik vindt het geweldig om in het donker foto's te maken, het was alleen woensdagavond wel erg koud zeg!

Wat foto's van de boulevard en bij de punt gemaakt, maar dat gaf niet het gewenste resultaat. Toen langs de Timmerfabriek gereden met z'n prachtige belichting. De bovenste foto is het geworden, die daarna waren ook kanshebbers.

Tafelmanieren - Deel 2

2011-08-15T21:15:00.000+02:00

Een paar weken geleden schreef ik hier een artikel over tafelmanieren. Geïnspireerd door gebeurtenissen tijdens een etentje op vakantie.

Tijdens een mosselmaaltijd vorige week in Cafe Soif zorgde deze mensen voor deel 2:

Ik heb de gezichten even onherkenbaar gemaakt, hoewel het volgens mij toeristen waren die waarschijnlijk al lang de regio weer uit zullen zijn.

Meneer en mevrouw betraden het restaurant en werden naar het tafeltje naast de onze gewezen. Zij namen plaats, bestelden een fles wijn en trokken de telefoon. Vervolgens gingen ze een kwartiertje gezellig tegenover elkaar Whatsuppen, Hyven, Facebooken of Twitteren of zo. Of misschien gewoon mailen. Wie weet. In elk geval had het niet zo veel weg van een gezellig etentje met z'n tweeën.

Maar goed, als je het allebei doet, ach wat is daar dan eigenlijk mis mee? Je bent niemand tot last en voor de ander is het niet vervelend.

Toen het eten werd opgediend verdwenen de smartphones en werd er smakelijk gegeten. Althans, tussen het typen door dan, want om de haverklap pakten ze om de beurt de telefoon om weer eens wat te typen. Er werd weinig gesproken. Wat dan wel weer logisch is, want je zit óf te typen, óf te eten. Maar dus niet te praten.

Na de maaltijd was meneer blijkbaar uitgechat. Of de accu was leeg, maar in elk geval verdween zijn telefoon in de zak en bleef daar ook. Dat hinderde mevrouw echter niet in het gebruik. Zonder veel gevoel voor écht sociaal contact bleef zij maar door prutsen aan haar telefoon. Meneer zat inmiddels schuin voor zich uit te staren - recht voor zich zag hij alleen het neergebogen hoofd van vrouwlief - en van onderlinge communicatie was geen sprake.

Tjongejonge. Ga je daarvoor gezellig uit eten. Inmiddels waren onze mossels heerlijk weggewerkt en verlieten we al kletsend het restaurant. Terwijl zij nog even verder werkten aan de 'social' media....

Jysk - Wat een trieste winkel

2011-08-10T15:53:00.001+02:00

Deze week had ik het ongenoegen om de nieuwe aanwinst aan de Mortiere woonboulevard te bezoeken: Jysk.

Eerder had ik gehoord dat dit een Noord-Europese woonwinkel zou zijn waarbij de vergelijking met Ikea natuurlijk al snel voorbij komt.

Zonder enig verwachtingspatroon, maar op zoek naar een spiegel voor de kinderkamers stapte we het Zweedse (Noorse? Deense? Finse?) woonwarenhuis binnen.

Nu weten sommigen dat ik mijn arbeidsleven gestart ben in een winkel als verkoper van koelkasten, TV's en dat soort dingen. En hoewel dat inmiddels tot een grijs verleden behoort kijk ik nog steeds met een andere blik dan de gemiddelde winkelbezoeker naar de winkels, de medewerkers in de winkels en de reclame-uitingen van winkels. En uiteraard denk ik dat ik het beste weet hoe het moet.

De vergelijking met Ikea gaat volledig mank. De Jysk is gewoon een oridinaire rommelwinkel voor woninginrichting. Ik vind het de Action op woongebied. Een beetje Leenbakker/Kwantum mix. Minimale kwaliteit in een aardig jasje. In elk geval zeker geen aanvulling voor de Mortiere.

Het ergste komt nog: bij het afrekenen (vrouwlief wist toch nog iets aan te schaffen) viel het op dat iedere klant door de cassière gevraagd werd of de klant een handige kleefroller wilde aanschaffen voor slechts 50 cent.

Let op: ik ben groot voorstander van extra spullen verkopen. Wij verkochten ook altijd een pak videobanden bij een video. Maar bij aanschaf van een spiegel een kleefroller kopen? Bij aanschaf van een stoel een kleefroller? Eigenlijk was in de hele winkel geen artikel te vinden waar de kleefroller wél bij past. Kansloos dus.

Het mooiste was het bordje bij de kassa: 'Indien de cassière u géén kleefroller aan heeft geboden, ontvangt u er een gratis!'

Het staat er echt. Ga maar kijken.

Hoezo personeel motiveren wat extra te verkopen? Zo gaat het ook wel. Ik neem aan dat de kosten van de gratis rollers op het personeel worden verhaald.

Wat een trieste winkel....

Blessure zet streep door kustmarathon

2011-07-28T14:46:00.000+02:00

Ik was er al bang voor, maar vandaag is het dan toch definitief: de kustmarathon gaat voor mij niet door. Al enkele weken cq. maanden heb ik last van m'n linkerenkel (achterzijde t.h.v. de achillespees). Persoonlijk had ik niet het idee dat het om een 'traditionele' achillespees blessure ging zoals dat bij hardlopers vaker voorkomt. Er schijnt dan een flinke verdikking van de pees te zijn, die ik zelf niet kon vinden, maar ja, ik ben geen dokter hè?

Op de vakantie ben ik één keer gaan hardlopen en op zich ging dat best goed. Bij de eerste 200 meter voel ik m'n enkel, maar daarna eigenlijk niet meer. Achteraf is het echter weer een stuk gevoeliger, vooral bij traplopen en springen. Plotselinge bewegingen, zoals bij een potje voetbal met de kids, is ook pijnlijk.

Omdat het toch pijn bleef doen, durfde ik niet nogmaals hard te lopen, uit angst het echt kapot te lopen.

Vanochtend dus maar gelijk naar de huisarts gegaan om er naar te laten kijken. Blijkt dat de pees zelf het probleem niet geeft, maar de aanhechting bij de hiel. Niet zo veel aan te doen, behalve het meer rust te geven. Hardlopen mag (gelukkig!) nog wel, maar ongeveer 50% van de intensiteit en afstand. Dat past dus niet in een schema voor de marathon... Op zich is het maar goed ook, want de voorbereidingstijd voor de marathon is nu ook wel erg kort (nog maar twee maanden).

Verder adviseerde de arts om dempende zolen te gebruiken. Ik heb nog een setje 'shockstoppers' die ik vorig jaar een poos heb gebruikt op advies van de fysiotherapeut. Deze dus maar weer in m'n hardloopschoenen dus. En volgende week voor m'n normale schoenen ook wat dempende zolen halen. En dan maar lijdzaam afwachten op betere tijden....

Afhankelijk van hoe het verder gaat, probeer ik nog wel de kustloop (halve marathon) van Vrouwenpolder te gaan lopen, maar dan ga ik uiteraard daar ook niet voor een toptijd, maar voor het uitlopen.

Best jammer allemaal, maar ja, poep gebeurt nu eenmaal hè?

Klein positief puntje: ik was al van plan om te gaan trainen op een lagere hartslag, omdat ik nogal de neiging heb om bij elke training flink gas te geven (hoe kom je aan zo'n blessure toch...?). Nu het allemaal wat rustiger aan moet, wordt ik gedwongen om deze rustigere trainingen te gaan doen.

Wie weet, misschien kom ik er wel beter uit!

Deze beelden gaan we dit jaar dus niet zien....

Tafelmanieren

2011-07-22T13:20:00.001+02:00

Destijds niet altijd geheel tot onze zin zijn bij zowel Monique als mijzelf tafelmanieren bijgebracht. En zoals het een goede ouder betaamd, geef je dat ook door aan je eigen kinderen. Netjes met mes en vork eten (mes rechts dus), rechtop zitten, dat soort dingen.

Met enige trots kan ik dan toch wel zeggen dat onze kinderen zich fatsoenlijk gedragen in een restaurant inmiddels.

Dat geldt niet voor ieders kinderen, zo viel mij gisterenavond weer eens op.

Uit eten in het restaurant op de camping. En op deze camping is dat geen snackbar, maar een heus restaurant, met fraaie gerechten, mooie tafelschikking en helaas zelfs dito prijzen.

Zo om je heen kijkend zie je dat het ook anders kan met de tafelmanieren. Zo had ik uitzicht op een vermoedelijk Zwitsers gezin van vader, moeder en twee kinderen. Jongen van een jaar of 16, dochter van een jaar of 14. Dochterlief at met smaak. Blijkbaar zo veel smaak dat ze dit graag liet zien, want de mond sluiten tijdens het kauwen was er helaas niet bij. En zoals zo veel dingen die je liever niet bekijkt, wordt je aandacht er toch steeds weer door getrokken... Het hele gezin zag er toch best netjes uit eigenlijk en het valt dan op dat er ook niets van gezegd wordt. Zoonlief paste prima in het plaatje, want met één arm op de tafel werd zijn maaltijd vakkundig naar binnen geschoven.

Dit was nog niets vergeleken met de tafel er naast. Daar zal een gezin met vermoedelijk vader, moeder, oma en twee kinderen in de leeftijd van een jaar of 6 tot 8. Het viel Iris al snel op dat één van de kinderen met een koptelefoon op zat. Niet echt gezellig als je uit eten gaat, wat toch een soort van sociale bezigheid schijnt te zijn. Als snel bleek dat er geen muziek uit de koptelefoon kwam, maar het geluid van de Nintendo DS, waar ze mee zat te spelen.

Gniffelend zei Tim even later dat het andere kind van die tafel TV zat te kijken. Lacherig vertelden wij dat dat natuurlijk niet kon, tot we zagen dat hij gelijk had. De jongste telg had de DVD speler en scherm, die waarschijnlijk in de auto thuishoorde, met klitteband om haar opgetrokken benen vastgesnoerd en zat gebiologeerd een film te kijken.

Nu sta ik voor veel open, en ach, tot het eerste gerecht komt is het misschien een manier om het grut stil te houden, maar dit ging gewoon de hele maaltijd door. Goed, voor de ouders en oma bleef het lekker rustig zo, maar ik moet dan toch altijd denken aan de woorden van de pedagoog die eens tijdens een peutercursus (jaaaaaren geleden lijkt het wel) altijd zei. Denk eens bij alles wat je doet: "Wat leer ik mijn kind nu?".

In dit geval zeker geen tafelmanieren.

Kanoën over de Ardèche

2011-07-20T12:35:00.001+02:00

Als er in de buurt van de vakantieplek een rivier(tje) stroomt waar je kan kanoën, dan is dat toch altijd wel één van de vakantieactiviteiten die we ondernemen. En nu dus ook in de Ardèche. Daar struikel je werkelijk over de kanoverhuurbedrijven.

Het kiezen van de juiste afstand is altijd lastig. Je wilt ook niet binnen een uur weer uitgeroeid zijn, maar vijf uur varen geeft ook zo'n spierpijn. Daarom gezocht tussen het aanbod van mogelijke routes en een 'route voor het hele gezin' gekozen van 12 kilometer. Volgens de folder goed voor zo'n 2 uur en 45 minuten varen. Met wel enkele stroomversnellinkjes, maar geen gevaarlijke situaties, dus ook zeer geschikt voor kinderen.

Dus vertrokken naar het verhuurbedrijf. Daar aangekomen om 12.00 uur bleek dat - in tegenstelling tot wat gebruikelijk is - je hier gebracht wordt naar het vertrekpunt, om vervolgens terug te varen naar waar de auto geparkeerd staat. Deze aanpak heeft dus tot gevolg dat je niet direct kunt starten, maar pas als het vertrek gepland staat (dan rijdt er een busje met mensen en kano's naar het vertrekpunt). Dat was dus om 14.00 uur. Hmmm, wat doe je dan? Zoeken naar wat anders? Maar dit was juist zo'n prettige afstand, die maar weinig anderen aanboden. Afijn, wachten dus maar. Het aankomstpunt lag aan de rivier met een strandje dus dan maar twee uurtjes op het strandje liggen en in het water spelen. Ook leuk. De aardige mevrouw legde wel alvast uit wat ons te wachten stond: drie barrages waar je met de kano door een soort geul een paar meter naar beneden glijdt (zoals je in pretparken ook wel eens ziet). Niets engs hoor, geen punt, zei ze nog geruststellend. Eén punt waar je een paar meter langs de kant even met je kano moet lopen en wat kleine stroomversnellingen. Allemaal geen punt, gewoon leuk!

Na twee uur op het strand werd ons allemaal een reddingsvest, peddels en een waterdichte ton verstrekt en konden we in het busje plaatsnemen. Met zo'n 20 mensen werden we naar het vertrekpunt gereden. De alleraardigste chauffeur laadde daar de kano's af en ging vervolgens in vloeiend Frans uitleg geven. Na wat niet-begrijpende gezichten van onze kant, zij hij dat hij straks alles ook nog in het Engels zou uitleggen. Aha, da's fijn!

Toch maar zo veel mogelijk naar het Frans geluisterd en de uitleg was uitgebreider dan we ooit gehoord hebben. Hoe je moet sturen, dat je je benen goed moet insmeren en iets over die barrages, maar dat was niet zo goed te volgen.

Hij was klaar in het Frans en liep op ons af. Of we het een beetje hadden kunnen volgen. Want eigenlijk was zijn Engels zeer slecht. Hmmm. Nou, het meeste wisten we wel (hoe moeilijk is kanoën nou eigenlijk), maar die barrages, hoe zat dat?

Zijn Engels was inderdaad slecht. De uitleg beperkte zich tot dat het zichzelf allemaal wel zou wijzen en het geen probleem was. Overigens probeerde hij het wel goed, het was een zeer vriendelijke man. Absoluut geen onwil, maar we begrepen er desondanks vrij weinig van.

Afijn, dus wij op pad. Lekker kanoën in een werkelijk schitterende omgeving. Rotspartijen aan weerszijden, mooi groen en af en toe wat kiezelstrandjes. We hadden al eerder gezien dat het soms een optocht van kano's is daar, dus gewoon volgen wat anderen doen, dan komt het allemaal goed. Dat had de chauffeur ook nog gezegd: iedereen hield elkaar in de gaten en hielp elkaar. Geen punt.

Zo peddelden wij op de eerste barrage af. De kano voor ons ging wat naar links en daar zag je inderdaad een soort doorgang. Gek genoeg zag je recht vooruit niets. Nou ja, niets, water natuurlijk, dat wel. Maar niet echt of het nu veel afliep daar. Of dat het gewoon iets afliep. Het was heel lastig te zien.

Dus gewoon de voorgaande kano achterna en inderdaad, je vaart dan een betonnen glijbaan in van een meter of vijf tot acht die dan een totaal hoogteverschil van een meter of drie overbrugt. Je glijdt naar beneden, ploft in het water en kan dan verder peddelen. Hardstikke leuk, de kids vonden het ook prachtig (we hadden twee kano's, in iedere kano 1 ouder en 1 kind).

Maar wat nou als je het niet zo goed begrepen had en je gewoon rechtdoor was gevaren? Dan was je dus gewoon loodrecht drie meter naar beneden gevallen met kano en al...

Even opletten bij de volgende barrage dus.

De tweede barrage kwam al redelijk snel. Je ziet dan de rivier voor je en je hoort dat er iets gaat gebeuren, want je hoort het geluid van een waterval. Eén brede rivier en in het midden twee kleine, betonnen paaltjes met een groene stip. Hmmm, zou je daar dan door moeten? Langzaam vaar je er op af, je probeert wat omhoog te gaan zitten om meer te zien, maar dat lukt dus niet echt. Het o-zo-drukke riviertje was inmiddels helemaal verlaten, dus kijken wat de voorganger doet, is er ook niet bij. Op hoop van zegen dan dus maar tussen de twee betonpaaltjes door en jawel hoor, weer zo'n 'glijbaan'. Ditmaal nog wat langer (en dus wat dieper), maar alles ging goed. In een angstaanvalletje gaf Iris vlak voor de glijbaan nog een hengst met een peddel in het water, waardoor Monique nog bijna de glijbaan miste, maar gelukkig ging het goed.

En dus vrolijk weer doorgevaren. Niet lang daarna weer zo'n ding. Maar nu zagen we in de verte nog twee kano's naar rechts varen. Hoe dichterbij we kwamen hoe beter we konden zien dat er weer zo'n waterval was, maar een bord wees ons nu er op dat we hier de kano rechts uit het water moesten halen en even over de dam moesten tillen.

Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. De kano's waren behoorlijk zwaar. Het zijn natuurlijk van die plastieke, degelijke dingen die wel tegen een stootje moeten kunnen. Dus: kano uit het water, dam over en aan de andere kant weer in het water. Wel via een helling van een meter of vier, vijf. Redelijk steil. Ik aan de onderkant dat ding tegen houden, Monique boven hem langzaam laten zakken. Achter ons (waar we naar toe moesten dus) een klein eilandje waar veel mensen zaten. Te kijken. Naar ons. Iemand helpen? Ho maar. Veel te leuk om te zien blijkbaar. Goed, na wat spannende momenten brachten we beide kano's veilig weer in het water. En doorrrrrr. Hé, dat was vreemd. Twee mensen die net nog achter ons voeren, kwamen doodleuk langs de andere kant van de rivier aangevaren. (Achteraf bleek aan die kant dus nog zo'n glijbaan te zitten....)

Een kilometertje verder varen liepen we tegen het volgende obstakel. Aha, dit was dus het stuk waar je de boot eventjes uit het water moest tillen....

Dat 'eventjes' was makkelijker gezegd dan gedaan overigens. Boot aan de kant, op een rand tillen. Een meter of 30 sjouwen (en zoals eerder gezegd, die boten waren niet bepaald licht...) en daar weer het water in. Voor Monique was het echt wat te zwaar en gelukkig zal iemand ons geklungel en schoot te hulp. Goed, dat waren dus drie barrages en dat sjouwdeel, dus nu doorpeddelen naar de eindstreep.

In het laatste deel kwam dus de versnellinkjes. De waterstand was zeer laag en dus de versnellingen ook niet te heftig, maar toch. Ik kwam zelf twee keer vast te zitten. De eerste keer waren we vrij snel weer vlot. Ook Monique zat even vast en kwam uiteindelijk achterstevoren de versnelling uitdrijven. Hoongelach was haar deel uiteraard...

Bij de volgende doorgang koos ik de verkeerde kant van de rivier waardoor we helemaal klem vast zaten. Met wat gewrik kwam ik los en kon doorvaren.

Monique kwam ook vast te zitten. Iris in paniek natuurlijk. Monique mocht niet uitstappen. Maar de boot zat muurvast. Een vriendelijke Fransman begon haar toe te spreken. Monique antwoordde met het gepaste 'Je ne parlais Francais' en versterkte de uitdrukking door beide handen hulpeloos omhoog te steken. 'Aha, me Superman!', antwoordde de Fransman enthousiast en begon de boot te duwen, wat hem in z'n eentje niet lukte. Hij riep een tweede Fransman er bij en terwijl Monique enthousiast en dankbaar 'Two Supermen!' riep, lukte het de boot weer gangbaar te krijgen. In de bochten daarna ging de boot alle kanten op en Tim in ik lagen dan ook dubbel van het lachen toen opnieuw hun boot uiteindelijk achterstevoren de versnelling uit dreef....!

Gelukkig waren we toen bijna bij het eindpunt. Nog één bocht en we waren terug op het strandje waar onze auto geparkeerd stond.

Uiteindelijk zijn we om 14.00 uur vertrokken met het busje, zaten we om 15.00 uur in de boot en kwamen we om 18.30 uur terug op het strandje aan. Wat nou 2 uur en 45 minuten varen....?

Inmiddels zijn we twee dagen verder en heb ik nog steeds spierpijn. Maar volgende keer gewoon weer hoor! Het was toch erg leuk en mooi.

Duitse taferelen

2011-07-15T10:50:00.001+02:00

Inmiddels zijn we aanbeland in Zuid Frankrijk. Terwijl in Nederland neerslagrecords worden gevestigd, genieten wij van de zon in een graadje of 25. Lekker hoor.

Wij kamperen al wat jaren, waarvan diverse malen in Frankrijk. De laatste drie jaar echter zijn we naar Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland uitgeweken. Weer eens wat anders, die bergen en ook eens leuk om je verstaanbaar te kunnen maken. Door deze jaren in die landen zijn we echter wel verwend qua sanitair. Het hoogtepunt was een camping in Duitsland waar zelfs muziek op het toilet klonk.

Nu dus weer in Frankrijk. Zoals meestal laten wij de campingkeuze voor een groot deel afhangen van de beoordelingen van de ANWB en Zoover.nl inzake het sanitair van de betreffende camping. En waar je in Duitsland met een 7 al prima zit, moet het in Frankrijk toch minimaal een 8,5 zijn wil het een beetje OK zijn.

Goed, Zuid Frankrijk dus. Kleine camping, maar met een goed cijfer voor sanitair dus.

Hier treffen we dus Duitse taferelen. Super schoon en net sanitair. Vrijhangende toiletten, allemaal afgesloten (geen onderscheid heren en dames, geen 'gat in de vloer' oftewel hurktoiletten) maar zelfs van dat zachte toiletpapier! Keurige douches, thermostaat kraan en heel veel, dus geen wachttijd. Mooier tegelwerk dan thuis. Kortom: een dikke 10. En dat in Frankrijk.

Beter dan Duitsland dus. Hoewel... Geen muziek. En als je over Duitsland heen had willen gaan was een flatscreen op het toilet nodig geweest... :-)

Geld aftroggelaars in Parijs

2011-07-12T11:53:00.004+02:00

Nu het vandaag regent op de camping, hebben we even een moment om te kleuren, met Knex te bouwen en nog eens even na te denken over Parijs gisteren.

Wat nogal opviel was dat het aantal ‘geld aftroggelaars’ (sommigen noemen het ‘verkopers’) voor m’n gevoel extreem is toegenomen in de stad. Natuurlijk had je vroeger zeker veel kunstenaars die een karikatuur of potloodtekening van je wilden maken. Erg graag wilden maken. Heel graag wilden maken. En daar nadrukkelijk op aandrongen. Maar ach, dat is dat ook wel de charme van de stad.

Deze leuke kunstenaars zijn echter inmiddels nagenoeg volledig vervangen door verkopers mét of zonder kleedje. En waar verkopers met een kleedje tijdens Koninginnedag nog wel leuk zijn, is er in Parijs niet zo veel aan. Met name omdat ze allemaal hetzelfde verkopen. Namelijk Eiffeltorentjes (in alle kleuren, maten en met of zonder lichtjes, gewoon of - heel populair - als sleutelhanger). Daarnaast zie je een enkeling met tasjes of van die leuke vliegtuigjes die je op kunt winden en die dan vanzelf bij je terug komen als je ze weggooit.

Wat ze goed hebben begrepen is dat ze spullen moeten verkopen die kinderen aanspreken. Ze spreken zelf namelijk ook steeds de kids aan. En die vinden de spullen allemaal natuurlijk ge-wel-dig. En willen alles wel hebben.

Dus de ochtend gisteren begonnen met een cursus ‘negeren’. Gewoon de andere kant op kijken, dan gaan ze wel weg.

In de hele stad zie je verkopers die water verkopen. Op zich een goed idee, zeker als het 28 graden is. En die verkopen dan ook goed. De tactiek is ook prima. Je zet een emmer neer met daarin flesjes water. Die worden dan dus heerlijk gekoeld door het water in de emmer. Precies daarnaast leg je een sixpack halve liter flessen water. Dit pak is open en van de zes flessen zitten er nog vier in. ‘Aha, hij heeft dus net dat pak open gemaakt en die flesjes liggen nu heerlijk koud te worden’, denkt de argeloze, dorstige toerist. Als je even oplet zie je wel dat die flesjes in het pak nog zo’n borgringetje hebben, maar die flesjes in de emmer niet... Je zou bijna denken dat de flesjes gevuld zijn met goedkoper water dan het Evian wat er op staat. Of zou het zelfs kraanwater zijn....?

Een wat vreemdere manier om geld te krijgen was toch ook wel de - volgens mij volledig in scene gezette - inzamelingsactie voor doofstommen. Sta je op een plein bij een foto-expositie te kijken, komt er een kerel op je af met een formulier wat nog het meest lijkt op een handtekeningenactie. Hij duwt de pen in je hand en wijst op de regel bovenaan het formulier waar in Engels staat dat het om een doofstommen-actie gaat. Best handig want de persoon is immers doofstom. Althans, zo doet hij best goed voorkomen. Je bent al bijna een regel aan het invullen met je naam en handtekening als je in de laatste kolom een ‘bedrag’ ziet staan. Je ‘voorgangers’ hebben daar respectievelijk 10 en 20 euro ingevuld. Op dat moment voel je nattigheid. Je probeert de pen terug te geven. Dat gaat dus niet zomaar. Hij pakt de pen gewoon niet aan en wijst nog een paar keer op de regel of de doofstommen-actie. Met wat gepruts krijg je het voor elkaar om de pen terug in z’n hand te proppen en kunt weer doorlopen. Een beetje om je heen kijkend, zie je dat ze met een groep zijn. Even twijfel je nog of het toch niet een échte actie was, maar aan de opdringerigheid waarmee iedereen te werk gaat en de manier waarop ze mensen benaderen, weet je eigenlijk wel zeker dat ze de boel aan het flessen zijn.

Ook de skoebiedoe-touwtjes kunstenaars lusten er wat van. Spreken gelijk de kids aan en beginnen met te zeggen dat het gratis is. Yeah right. Opzouten jullie, wegwezen! Ik zit hier vakantie te vieren ja.

Wat dan wel weer leuk is zijn de echte kunstenaars of artiesten die je toch hier en daar nog ziet. Een kerel die echt onmogelijke dingen met een bal kon uitvoeren, da’s gaaf. En die krijgt dan ook steevast wat voor z’n optreden. Net als ik gevoelig ben voor goede straatmuzikanten. Die kunnen ook altijd rekenen op een bijdrage. Als je wat moois doet, mag je er ook wat voor krijgen. Maar met onzin mij een beetje proberen te flessen, daar heb ik een bloedhekel aan.

Maar het kan mijn pret niet bederven hoor! Je loopt er met een bochtje omheen en eigenlijk kan ik er ook wel een beetje om lachen. Zeker als ergens een politieagent aan komt lopen. Dan weten ze niet hoe snel ze weg moeten komen. Schichtig om zich heen kijkend snellen ze vooruit. Op naar de volgende plek om hun prachtige waar aan de man te brengen.

Vakantie. Dag 2: Parijs

2011-07-11T21:30:00.000+02:00

Vanochtend op tijd opgestaan en de trein naar Parijs genomen. Ideaal: 10 min. lopen van de camping een rechtstreekse verbinding met centrum Parijs.

Na aankomst direct koers gezet naar de Eiffeltoren, want daar kon het wel eens druk zijn. Nou, dat was het ook. Ruim 45 min. in de rij gestaan om met de trap naar boven te mogen. De rijen voor de lift waren helemaal enorm. Uiteindelijk is het prima te beklimmen trouwens. We zijn tot het 2e niveau gegaan. Je kunt nog met de lift naar de top, maar daarvoor moet je weer 30 min. wachten en daar hadden we geen zin.

Na de Eiffeltoren de andere hotspots gedaan: Arc de triomph, tuileries, Louvre (alleen buitenkant), galeries Lafayettes, Opera, montmartre, Sacre Coeur en als laatste de Notre Dame.

Veel gelopen, maar ook veel met de metro. Daarna écht Frans gegeten op verzoek van de kids (McDonalds) en met de trein weer terug.

En nu zitten wij uitgeteld op de camping terwijl de kiss na voetbal en tennis nog even in de speeltuin spelen. Waar halen ze de energie vandaan? In elk geval niet uit het diner... :-)

Morgen een rustig dagje op de camping.

Foto's dag 1

2011-07-10T18:26:00.000+02:00

Onze plek, het straatje en de snelheid van het internet hier. (zeer sloom, maar wel gratis!)

Aangekomen in Frankrijk

2011-07-10T18:20:00.000+02:00

Na een reis van zo'n 7 uur met wat file rond Parijs, zij. We gearriveerd op de camping.

Een leuke, rustige camping met veel groen.

We zijn even naar het station gelopen en hebben alvast kaartjes voor de trein naar Parijs morgen gekocht. En, verrassing: met de treinkaartjes mag je ook de hele dag in Parijs (zelfs heel Frankrijk) gebruik maken van het openbaar vervoer. Dus da's ideaal morgen!

Caravan en tentje staan inmiddels en we gaan zo eens wat koken n

Vakantie. Heerlijk!

Op vakantie!

2011-07-09T21:35:00.000+02:00

We gaan lekker op vakantie! Dit jaar staat er weer eens gewoon Frankrijk als bestemming gepland. Vandaag (en gisteren) hebben we de caravan ingepakt en morgen vertrekken we.

Vanavond is als vanouds weer een drukke avond want zoals elk jaar geven wij ons huis in gebruik bij vrienden. Jaren hebben vrienden uit Brabant gebruik gemaakt van ons huis tijdens onze zomervakantie, maar dit jaar hebben vrienden uit Nijmegen het genoegen. Er is altijd wel iemand te vinden die dit wil en da's natuurlijk ook niet zo gek, als je zo dicht bij zee woont. Voor ons is het ook altijd prettig. Er wordt voor het huis gezorgd en er natuurlijk ook op gepast. Altijd een gerust gevoel.

We vertrekken morgen naar Fontainebleau om op maandag met de trein een dagje naar Parijs te gaan. Daar wilden de kids graag een keer naar toe. Daarna gaan we zuiderlijk naar de grens tussen de Ardeche en de Cevennen. Waar we daarna naar toe gaan, weten we nog niet. Hangt ook een beetje van het weer af.

We gaan er in elk geval lekker van genieten! Voor iedereen die ook op vakantie gaat: een hele fijne reis en voor degenen die niet op vakantie gaan: ook veel plezier gewenst! :-)

Test

2011-06-29T18:52:00.001+02:00

Even een test om foto's en tekst vanaf de iPhone te bloggen.

Leuke foto's hè?

Foto opdracht week 20: zwart/wit

2011-06-27T19:12:00.000+02:00

Denk je eens een makkelijke opdracht te hebben, valt dat dus flink tegen. Zwart/wit. Moet toch kunnen, dacht ik zo, alles is in zwart/wit te zetten. Maar wat is nu echt mooi in zwart/wit?

Na een ronde door de wijk, op zoek naar gewillige onderwerpen, met een SD-kaart vol materiaal huiswaarts gekeerd. Voor twee opdrachten, want ik post wekelijks in een Facebook groep en op een weblog. De opdracht voor het weblog was helemaal vaag deze week.... Op basis van een kort gedicht (of spreuk) een foto maken. Hier is de opdracht. Hier mijn foto. (verkeerd weeknummer in de titel, ik weet het....)

Maar goed: die zwart/wit foto dus. Ik bedacht al een poos geleden dat ik een keer een prachtige boom op de weg naar Zoutelande met tegenlicht van de ondergaande zon op de plaat wilde zetten. Die zou het in zwart/wit ook goed doen. Helaas geen zon de afgelopen week.... Maar het idee is natuurlijk ook zonder zon uit te voeren, dus naar de rand van de wijk gewandeld om wat fraaie takken te vinden. En gevonden. En op de foto gezet. Maar dat was het toch niet helemaal. Onderweg nog in de spiegeling van een kleine plas op het fietspad nog wat takken op de foto gezet. Was het ook niet helemaal. Een verweerd bankje dan...? Mwah.

Toen liep ik tegen een be-graffiti-d elektriciteitshuisje aan. Dat zou wel wat kunnen worden. Die heb ik dan ook maar gekozen, maar achteraf was één van de andere misschien een betere keuze geweest....

Ik vond hem knap lastig, deze week.

De foto's:

Deze is het uiteindelijk geworden

Takken in de spiegeling van het water

Het verweerde bankje

Boom 1

Boom 2

Concert at sea 2011

2011-06-18T22:18:00.000+02:00

Behoorlijk onverwacht zijn we dit jaar toch naar Concert at Sea geweest. Onverwacht omdat we geen kaarten gekocht hadden, maar ik van energiebedrijf De Delta twee kaarten aangeboden heb gekregen. Dat neem je natuurlijk met beide handen aan, muziekliefhebber dat ik ben!

Dus gisteren naar de Brouwersdam getogen om de vrijdag van CAS mee te maken. Het was wat regenachtig, maar gewapend met een prima regenjas, moest alles goed komen.

En dat kwam het ook! Aangekomen bij de entree was het nog zwaar bewolkt en miezerde het beetje:

De eerste act van de dag was Blof die Cover at Sea had geïntroduceerd dit jaar waarbij ze met enkele andere artiesten (Paul de Munnik, twee van de drie J's en Joost Marsman) covers speelden. Erg gaaf! Vooral de AC/DC cover "Whola lotta Rosies" (zie onder aan dit bericht voor een video) welke gezongen werd door Norman van Blof vond ik persoonlijk te gek!

Als laatste nummer speelden ze Yellow van Coldplay ter nagedachtenis aan allen die ons ontvallen zijn. Mooi gebaar, gaaf nummer, maar helaas iets te hoog gegrepen voor Paskal, want echt lekker klinken deed dat helaas niet.

Voor het eerst (dit was de derde keer dat we CAS bezochten) hebben we het echt als 'festival' bezocht. Voorheen bleven we altijd voor het grote podium, maar nu liepen we heen en weer tussen het mainstage en het kleine podium. Valerius speelde daar, was best goed. Daarna de Handsome Poets, ook wel OK. Echt leuk was echter de Memphis Maniacs op het kleine podium. Die spelen allerlei covers als een soort DJ aan elkaar (maar dan dus live gespeeld en gezongen). Erg gaaf!

Op het mainstage was na de covers Di-Rect te zien. Tjsa, de band staat als een huis en de passie van de bandleden spettert van het podium af. Maar ze hebben nog niet zo veel echt bekende nummers. Helaas spelen ze geen 'oud' werk (van voor de nieuwe zanger), dus hoewel het muzikaal erg goed was, is het toch jammer dat er niet zo veel bekend werk in zit.

Na Di-Rect beklom Racoon het podium. Helaas vind ik dit niet zo'n festival band. Mooie muziek, goed gespeeld en zo, maar wat 'soft' om zo'n 40.000 mensen mee te vermaken. We stonden behoorlijk van achteren en zo'n band krijgt dan toch niet iedereen mee. Misschien als je vooraan staat, dat het beter overkomt, maar op mij heeft het niet zo'n indruk gemaakt.

De dag werd afgesloten door Anouk. Toen was het echt superdruk overal. Wát een mensen! Dan is het wel erg vol en wordt er ook flink geduwd en getrokken om je heen. Maar ja: dat hoort er bij! Toen begon het ook flink te regenen. Met een regenjas aan en hutje mutje op elkaar bereikt er geen druppel je benen, dus blijf je lekker droog! :-)

De show van Anouk staat als een huis. Top band en meer dan uitstekende zang van mevrouw zelf en de backings. Ze heeft wel wat moeite om los te komen, zo lijkt het. De show wordt netjes afgedraait, maar het vuur en de passie, wat bij Di-Rect van het podium spatte, ontbrak een beetje. Maar toch gaaf hoor!

Al met al hebben we een top dag gehad! We waren met de fiets, hadden de auto in Ellemeet geparkeerd, en dat blijft geweldig! Vijf minuten fietsen en daarna filevrij terug naar huis.

Onderstaand een algemene video met wat stukjes van de dag en een wat langere met de AC/DC cover. Daaronder nog wat foto's.

Jaarlijks stap-uitje

2011-05-29T22:04:00.000+02:00

Uit mijn vriendenkring van 'vroeger' (toen ik nog een klein ventjes was, zeg maar) ga ik nog jaarlijks met twee oude vrienden een dagje stappen. Elk jaar een weekend. Nou ja, weekend, zaterdag naar een stad, zo rond het middaguur lunchen, 's middags iets doen (meestal nutteloos rondlopen, maar toch erg gezellig) om 's avonds uit eten te gaan en daarna te gaan stappen.

Dit jaar was Delft aan de beurt. Gisteren toogden we dus allemaal naar die stad. Iedereen woont tegenwoordig in een andere hoek van het land, dus we spreken meestal ergens in een parkeergarage af.

Delft is echt een prachtige stad! Voorheen gingen we nog wel eens 's middags naar de sauna, karten, bootje varen o.i.d., maar dit keer zijn we de stad een beetje doorgelopen. Prachtig historisch centrum.

We verbleven in Hotel Grand Canal. We zoeken meestal gewoon het goedkoopste hotel, over het algemeen verblijven we er toch maar een paar uurtjes, dus de kwaliteit is onbelangrijk. Ook dit hotel was niet te duur en dat was dan ook wel weer te merken. Niet echt slecht, maar wel erg gehorig (houten vloeren, dunne wanden). Bovendien was de vloer van de badkamer continu nat omdat de syfon van de wastafel lekte, waren de vloertegels gebarsten en zaten los (er moet dan toch lekkage bij de onderburen zijn...?). Maakt allemaal niet uit, er stonden drie bedden klaar en meer heb je toch niet nodig.

Na 's middags een cafeetje bezocht te hebben en daarna heeeel even op de kamer de ogen gesloten te hebben (we zijn ten slotte ook de jongste niet meer...) zijn we naar Tapas Restaurant La Taperita gegaan. Heerlijk gegeten, wel wat veel knoflook en wat troebel bier, maar een kniezoor die daar op let.

Vervolgens hebben we een café met scherm gezocht om de voetbalwedstrijd Barcelona - Manchester te bekijken. Interesseert mij niks, maar een van de anderen wilde kijken en och, het is toch ook eigenlijk best gezellig om in een café naar zo'n spannende wedstrijd te kijken. We hebben overigens alleen de tweede helft gezien.

Daarna op naar een of ander oud theater waar een soort dansavond of zo zou zijn. De discotheken hebben we inmiddels achter ons gelaten. Daar zitten ze op een stel opa's niet te wachten, weten we ondertussen.

Die dansavond was geweldig! Jaren '80 muziek (en ouder), wat zeer fout aan elkaar gemixt werd door een discjockey met ruim overgewicht. Juist de knulligheid van dit alles maakte het feest compleet. Lekker gekletst, gedronken en - jawel - zelfs gedanst!

Toen we daar om 3 uur als laatste toch echt weg moesten, zijn we nog even naar een ander café gegaan. Om een uur of vier hebben we die ingeruild voor de onvermijdelijke shoarmatent.

Uiteindelijk strompelden we om kwart voor vijf het hotel binnen.

Wat een heerlijk weekend en wat leuk om weer eens even lekker bij te kletsen en te lachen. En Delft heeft ons hart gestolen. Heel gezellig, gemoedelijk en ongedwongen!

Nadeel van de iPad ontdekt

2011-04-19T16:25:00.002+02:00

Zojuist voor het eerst een echt nadeel van de iPad ontdekt.

Ik heb een Sony e-reader en een iPad. In principe gebruikte ik de eerste voor het lezen van boeken. Maar ja, waarom twee apparaten gebruiken als het met één kan?

Dus een boek op de iPad gezet en lezen maar!

Op zich gaat dat prima. Ik was een beetje bang dat het 's avonds vermoeiend voor de ogen zou zijn, maar dat valt mee.

Vandaag schijnt de zon. En niet zo'n beetje ook. Dus: met de iPad de tuin in. En nee, het probleem is niet dat hij spiegelt. Dat doet hij overigens wel, maar er is nog prima mee te lezen. Alleen schijnt er nogal veel licht op, dus zet je de verlichting om maximaal om goed te kunnen lezen. Dat gaat prima.

Na een kwartiertje lijkt hij wat te dimmen. Terwijl alles toch op vol vermogen staat. Nou ja, 't zal wel, denk je dan.

Nog vijf minuten en hij schakelt zichzelf uit. Boven in het scherm staat 'temperatuur' en onder aan het scherm staat 'iPad moet afkoelen om weer gebruikt te kunnen worden'.

Nou ja, zeg. Wat krijgen we nou? Tjsa, een zwart apparaat in de zon wordt natuurlijk warm. Zeker als de verlichting op volle peut staat te branden. Maar ik vind dat hij daar toch tegen zou moeten kunnen.

Conclusie: de iPad als e-reader is ongeschikt. Ik ga m'n Sony maar weer uit de slaapkamer halen. Maar die zal wel leeg zijn.... :-(

De hel van de marathon Zeeuws Vlaanderen

2011-04-17T10:08:00.001+02:00

Nog fris bij de start

16 april 2011. Marathon Zeeuws Vlaanderen. Aangekondigd als een mooie marathon door veel natuur met wisselende ondergronden. Hoe veel moeilijker kan dat dan zijn dan de kustmarathon? Kortom: dat moet te doen zijn.

Mijn voorbereiding was prima. Goede duurlopen gedaan met als langste 35 km over het strand van Vlissingen naar Vrouwenpolder. En dat ging allemaal prima. Dus vol vertrouwen zag ik deze marathon tegemoet.

Afgelopen donderdag kreeg ik keelpijn. Je weet wel, zo'n rauw gevoel in je keel waarbij je weet dat je verkouden gaat worden. Vrijdag dan ook wakker geworden met nog steeds een zere keel en een volle neus. Maar ja, de marathon kun je natuurlijk niet verzetten, dus zaterdag met wel een wat minder volle neus en nog steeds een wat rauwe keel vertrokken naar Hulst voor de start van de marathon.

Buiten om de lichte verkoudheid had ik de hele week last van m'n linkervoet. Als ik m'n been strek en mijn tenen naar beneden druk, voel ik pijn bij mijn achillespees. Niet echt fijn en geen goede start voor zo'n afstand, dus de hele week de voet rust gegeven in de hoop dat hij op zaterdag geen last zou geven.

11.00 uur. Start op de Grote Markt van Hulst. Met 500 man stormen we op de wallen van Hulst af. Ik loop eigenlijk het eerste stuk gewoon lekker. Het tempo ligt iets aan de hoge kant (10,6 km/u), maar het voelt allemaal goed. In de duurlopen liep ik meestal zo'n 10 km/u, dus iets hoger zou in zo'n wedstrijd toch ook moeten kunnen. Dacht ik.

De eerste 15 kilometer ging prima. Daarna merkte ik aan mezelf dat dit tempo niet 'vanzelf' ging, maar eigenlijk iets te hard liep om het groepje waar ik inmiddels in liep, bij te houden. Dus maar mijn eigen tempo gepakt en verder gegaan.

Die linkervoet voelde ik wel de hele tijd, maar toch was het niet echt pijnlijk. Bij kilometer 20 stonden Monique en Tim langs de kant. Gelletje gepakt (had er altijd twee bij me en eentje was bij 10 kilometer gebruikt) en door gelopen.

Een kilometer of 6 verder stonden ze weer. 'Hoe het ging' was de vraag. 'Nou, eigenlijk is het best pittig' was mijn antwoord. Beetje rekken en strekken en door maar weer. Eigenlijk wist ik toen eigenlijk ook al wel dat het vandaag niets ging worden...

Bij kilometer 30, aan het einde van Axel stond Ton langs de kant. Daar weer even gestopt, beetje rekken, en weer door. Op een fietspad, zo rond kilometer 31-32 heb ik nog een gelletje genomen in de hoop daar energie van te krijgen.

Nu deed alles toch wel veel pijn. Voeten, benen, rug alles deed zeer. En alle fut was er uit. Batterij op. Kaars uit.

Nog een beetje doorgesjokt, af en toe gewandeld tussendoor. Even iets langer gewandeld in de hoop daarna weer te kunnen lopen.

In een natuurgebied heb ik de knoop doorgehakt om te stoppen. Het was nog een 8-9 kilometer tot de finish en dat me dat niet hardlopen zou gaan lukken, was wel duidelijk. Om dat hele eind te gaan wandelen, zag ik niet zitten. Dan ben je zeker nog een uur tot anderhalf uur aan het wandelen en dat valt bij mij niet in de categorie 'marathon uitlopen'. Aan het eind van het natuurgebied stond Monique en daar ben ik uitgestapt op 33 kilometer en 800 meter.

Jammer, jammer, jammer. Waarom is het nu misgegaan? Waarom deed alles zo'n pijn terwijl het anders wel gaat?

Ik was natuurlijk niet helemaal fit, dat bleek wel en dat zal zeker ook invloed hebben gehad. Misschien ben ik, door de pijn in de linkervoet, toch iets anders gaan lopen om - onbewust - die voet te ontlasten. Waardoor je dus hele andere spiergroepen gaat belasten die dan dus na een poosje gaan protesteren, want dat zijn ze niet gewend... En als laatste zal ik toch wat te snel gestart zijn. In dat eerste deel lag mijn tempo waarschijnlijk net iets te hoog. Zou ik superfit geweest zijn, had het wel gekund, maar onder deze omstandigheden was het te veel.

En toch was het wel een mooie marathon. Het parcours is echt prachtig! Schitterende natuurgebieden, leuke dijkjes, allerlei verschillende ondergronden, echt de moeite waard. Misschien volgend jaar?

Foto opdracht deze week: Nat

2011-04-10T12:38:00.000+02:00

De foto opdracht van deze week was "Nat". Daar kun je natuurlijk alle kanten mee op. Een foto van de zee is eigenlijk al voldoende, zeg maar. Persoonlijk wilde ik spattend water vastleggen. Dus een hoge sluitertijd en zo proberen een fraaie foto van wegspattend water maken.

Dat valt nog niet mee. Hoewel ik uitstekende hulp van Tim had die op een keukentrap met eerst een flesje en later een gieter het laten vallen van het water voor zijn rekening nam. Maar het blijft lastig mikken en klaar te zijn waar het water gaat neerkomen. En dan mag de trap zelf natuurlijk niet op de foto staan. En ook geen schaduw van de trap. Al met al vond ik het wel een hele leuk opdracht deze week!

Afijn, overal rekening mee houdend is deze foto het geworden voor deze week:

De overige genomineerden waren:

De opzet was om de eerste druppels vlak voor het neerspatten op de tegels vast te leggen, maar dit is dus niet gelukt.

Ik vind deze op zich wel mooi, maar het 'nat' gehalte is wat mager.

Dit was dus wat ik wilde: de waterstroom vlak voordat deze het doel raken. Bij deze is het dus gelukt, maar ik vond de foto toch nogal tegenvallen. Leuk dat het gelukt is, maar toch niet echt een leuke foto.

Deze vond ik ook wel aardig, maar heb toch gekozen voor eentje met wat meer detail.

Marathontraining bijna afgerond

2011-04-09T07:50:00.000+02:00

Volgende week is het zover: de marathon van Zeeuws Vlaanderen staat op het programma. ik geloof dat ik er wel klaar voor ben.

Na de vorige marathon (de kustmarathon, mijn eerste) zei ik dat ik voorlopig deze enorme afstand niet meer zou doen. Nog niet eens zozeer gezien de wedstrijd zelf, maar er gaat zoveel tijd in de voorbereiding zitten... De duurloop in het weekend neemt om het laatst minimaal drie uur in beslag en als je daar dan de voorbereiding en douchen en zo achteraf bij optelt, ben je wekenlang flink wat tijd kwijt.

Maar ja, in januari begon het weer te kriebelen, dus toch maar weer ingeschreven. Nu, na deze voorbereiding, denk ik weer als vorig jaar: voorlopig even niet. Maar ja, ik heb me al ingeschreven voor de kustmarathon van dit jaar, dus die zal toch ook moeten...

Ik ben erg benieuwd wat ik volgende week mag verwachten. Er schijnen diverse ondergronden te zijn (zand, bos, schelpen, straat) en bij vlagen moet het soms een saai parcours zijn. Maar ook heel mooi. We zullen zien.

Net als vorig jaar is mijn eerste doel het uitlopen van de wedstrijd en als het lekker gaat, zou een tijd onder de 4 uur en 15 minuten prachtig zijn. E.e.a. Is natuurlijk ook sterk afhankelijk van het weer.

Morgen nog een rustig duurloopje en dan een weekje rust. En dan knallen!

Shooting Moms: Nacht

2011-04-01T19:24:00.000+02:00

Ik had de eer deze week de opdracht voor Shooting Moms te verzinnen. Persoonlijk vind ik het nogal leuk om in het donker te fotograferen omdat je dan leuke lichteffecten krijgt. Nu had ik deze week (zoals elke week) niet echt super veel tijd, maar donderdagavond ging het lukken! Dus ik gewapend met camera en statief of pad voor wat leuke tijdopnames.

Even niet stilgestaan bij het feit dat het ongeveer windkracht 7 was.... Dan blijft de camera niet zo mooi stil staan als je zou willen bij een opname die een seconde of 15 duurt... Weer wat geleerd. Toch is het gelukt een leuke foto van de snelweg bij Middelburg te maken en een paar foto's van het binnenhavengebied van Vlissingen. In de luwte van de timmerfabriek vielen de windvlagen wel mee.

Onderstaand mijn keuze van deze week en een paar andere kanshebbers.

Deze is mijn keuze geworden.

Dit krijg je dus bij inzoomen en een lekker windje...

Boot in de binnenhaven met op de achtergrond verlichte vissersboten.

Zich naar de keersluisbrug.

Zonder verlichting, maar daarom spookachtig belicht; de Timmerfabriek op het Schelde terrein.

Schepen in aanbouw bij Damen

De bocht om de Timmerfabriek heen

Shooting Moms: Reflectie

2011-03-07T19:20:00.000+01:00

Bekijk de wereld eens van een andere kant: reflectie. Dat was het thema van deze week bij Shooting Moms.

Helaas was het nogal een drukke week. Vandeweek nog een keertje met de werk-camera onderweg geweest naar het stembureau en onderweg wat foto's gemaakt, maar helaas zat daar niks bruikbaars tussen. Gelukkig gingen we dit weekend naar vrienden in Brabant en was het schitterend weer. Schitterend weer = veel reflectie. Haha. Da's dus helemaal goed gekomen.

Het is deze geworden. Helemaal onbewerkt. In de auto zie je de reflectie van de huizen in de straat. En de auto is eigenlijk best smerig, kun je nagaan...

Shooting Moms week 8: Huis-, tuin- en keukendieren

2011-02-25T19:36:00.000+01:00

Yep, de opdracht van deze week was 'Huis-, tuin- en keukendieren'. Helemaal dus niks voor mij. Dieren zijn best leuk, maar huisdieren hebben we niet. Of ze zijn te klein om op de foto te zetten :-) . Met mijn hooikoort is een huisdier niet echt een slim plan. En de konijnen hebben van de winter het loodje gelegd door myxamatose, dus dat was ook geen optie meer.

Dan maar op zoek in de buurt. En zo kwamen we bij een hertenkamp uit.

De keuze voor deze week is gevallen op:

Persoonlijk vond ik deze wel leuk. De vinger uit de mouw (het was echt rete-koud!) en de wat dromerige blik van het hert. Mooi zonlicht en schaduwen van het hekwerk.

En de rest van de genomineerden:

Shooting Moms - Week 7: Portret

2011-02-14T20:12:00.002+01:00

Ik had de eer deze week om de opdracht voor 'Shooting Moms' te mogen verzinnen. Ik heb een aantal ideeën, waaronder eentje die ik helemaal leuk vindt, maar waar ik deze week geen tijd voor had. Dus ik verzin graag nog een keer een opdracht!

Mijn keuze is op 'Portret, maar dan anders' gevallen. Dus geen frontaal portret, maar op een andere wijze. Kun je alle kanten mee op, lijkt mij.

En wat is het toch fijn dat je voor deze opdrachten altijd fijn gebruik kunt maken van welwillende kinderen die graag een poosje voor je stil willen staan. Stukje naar rechts. Iets naar beneden. Hoofd beetje draaien. Hmmmm. Andere kamer, loop eens mee. Dat soort dingen.

Ik ben in elk geval geslaagd in wat ik wilde doen: een zwart/wit foto met veel korrel van een starend iemand. Wat ze denkt, waar ze is, je kunt het allemaal zelf verzinnen en invullen.

Dit is 'm geworden:

Hoge ISO waarde voor de korrel (6400), vrij groot diafragma. Wat bewerkt in de computer om zwart/wit te maken natuurlijk en de schaduwen wat opgehaald. Verder de belichting iets aangepast.

Foto opdracht week 6: Valentijnsdag

2011-02-09T21:18:00.001+01:00

Goed, deze week was niet helemaal mijn thema. Het was namelijk 'Valentijnsdag'. Ik ben natuurlijk een extreem romantisch iemand (ahum), maar om daar nu een leuke foto bij te maken is nog best lastig.

Uiteraard heb ik op een schelpenpad een hart getekend met m'n schoen en daar foto's van gemaakt, maar dat was het toch niet helemaal.

Ultiem wilde ik een biggelende traan over de wang van een starende vrouw fotograferen, in zwart/wit en dan een hoog contrast om het nog meer dramatiek te geven. In m'n hoofd is hij al gemaakt. Maar ja, krijg dat maar eens voor elkaar als je ongeveer één uur per week tijd heb voor deze opdracht (drukdrukdruk).

Dus maar weer eens de welwillende familieleden (lees: kinderen) misbruikt. Het is Iris geworden die een valentijnskaart aan het schrijven is, maar niet veel verder komt dan de aanhef.

Oh L'amour....

Dit is 'm geworden:

De foto is gewoon in kleur genomen met een groot diaframa zodat de focus eigenlijk alleen op de letters ligt. Vervolgens de kleuren grotendeels er uit gehaald zodat een wat 'antiek' beeld over blijft. Nog een beetje gerommeld met scherpte/contrast/helderheid tot ik tevreden was.
Niet mijn beste foto, maar toch - gezien de omstandigheden/opdracht - ben ik niet ontevreden.

Foto opdracht week 5: kleur

2011-02-01T19:14:00.001+01:00

In deze grauwe januari/februari dagen was de opdracht van Shooting Moms 'Kleur'. Nu is er gelukkig in huis altijd wel kleur te vinden, zeker met twee kids in huis en bakken voor speelgoed.

In eerste instantie dacht ik aan Lego. Lekker kleurrijk zo bij elkaar. Maar als je dan in zo'n bak kijkt, valt dat vies tegen, want eigenlijk zijn alleen de blokjes leuk. Maar de 'verzamelbak' ligt vol met allerlei aanverwante Lego-dingetjes.

Dan maar een Lego muurtje laten bouwen met allerlei kleuren en daar een foto van gemaakt. Leuk, maar niet leuk genoeg. Gelukkig hadden de jongens deze week met Magnetix-achtig spul gespeeld waarbij prachtige bouwwerken gemaakt waren. Dan die dus maar. En al kijken even de spiegel van de slaapkamermuur gehaald, op de grond gelegd en daar het bouwwerk op. Ik ben trots op het resultaat van deze week:

Het bouwwerk staat dus op een spiegel. De constructie staat binnen, vlak bij het raam. Er valt dus relatief veel licht op de spiegel. Door dit later nog wat te overbelichten lijkt het net te zweven (je ziet de rand van de foto niet bij een witte achtergrond. Klik maar op de foto, dan zie je wat ik bedoel).

Nog even de tweede en derde plaats:

Zelfde idee, ander bouwwerk.

De blokjesmuur.

Alle opnames zijn met een lange sluitertijd en een zo klein mogelijk diafragma gemaakt om een maximale scherpte te krijgen in de foto. En het zijn natuurlijk de eerste foto's met mijn geweldige Nikon D7000.... *glimlacht zo blij als een kind*

Nieuwe camera!

2011-01-30T11:51:00.000+01:00

Nou, het heeft wat voeten in de aarde gehad, maar ik heb een nieuwe camera! Het is de Nikon D7000 met 18-105 lens geworden.

Lange tijd wilde ik deze camera. Vele test en reviews doorgelezen en uiteindelijk overtuigd. Aanvankelijk wilde ik deze met een 18-200 objectief. Deze week wilde ik die gaan kopen omdat bij de Media Markt de '19% btw weg ermee' actie was. En dat scheelt natuurlijk behoorlijk. Het bleek dat de camera niet voorradig was. Dan niet, dacht ik nog. Thuisgekomen nog eens op internet gescharreld en daar kwam ik een paar recenties tegen die niet zo kapot waren van de lens. Het grote zoombereik gaat ten koste van de kwaliteit en bij 18mm bleek de flitser niet over de lens te kunnen flitsen wat een donkere vlek onder in beeld als gevolg had. Nu ben ik niet zo van het flitsen, maar soms kun je niet zonden en zo'n vlek is dan natuurlijk bloedirritant.

Dus toch maar gekozen voor de 18-105 variant en dan koop ik later nog wel eens een 70-300 lens er bij. Gelukkig was deze wel voorradig bij de Media Markt.

De camera is echt fantastisch. Voor werk gebruik ik al een D90 en deze is nog effe iets beter. Het is wel weer zoeken naar de knopjes en mogelijkheden, maar zodra ik de 200+ pagina's handleiding doorgeworsteld heb, komt het vast wel goed.

Nu met spanning de opdracht van Shooting Moms van deze week afwachten zodat ik he-le-maal los kan gaan! :-)

Shooting Moms - Week 4: Vuur

2011-01-25T20:40:00.000+01:00

De opdracht van Shooting Moms deze week is vuur. Een vuurkorfje buiten was er niet bij, dat regent zo weer uit. Dus binnen maar iets gezocht. De eerste ingeving was de open haard. Die wilde ik zojuist hier uploaden, maar terwijl ik het eerste deel van dit bericht zat typen, kreeg ik een ingeving voor iets meer creatievers.

Achteraf heb ik toch de eerste foto gekozen voor deze week. Het mysterieuze van de foto - je ziet niet gelijk wat het nu precies is - trok me aan. Het is dus een haardblok in de allesbrander. De woonkamer stond wel even blauw omdat bij ons de rook nogal snel naar binnen slaat als het deurtje open staat, maar ja, je moet er wat voor over hebben hè?

De foto's van deze week. Je kunt op een foto klikken voor een grotere versie.

De foto voor Week 4, thema 'Vuur':

De brandende as onder het haardblok. Ik heb er bewust voor gekozen een deel van de vuurkorf onscherp op de voorgrond te houden. Geeft diepte aan de foto en ik vind het persoonlijk wel mooi eigenlijk. De foto is nauwelijks bewerkt, hier en daar een klein beetje de belichting iets gewijzigd, maar niets bijzonders.

Mijn overige creatieve uitspattingen voor deze opdracht, de eervolle nummer 2 en 3:

De pas afgestreken lucifer. Met name de rook om de zojuist ontbrande vlam vind ik wel gaaf. De donkere rand is origineel. Ik heb gekeken of er wat te bewerken was, maar heb hem volledig onbewerkt gelaten. Vind hem wel prima zo.

Stilleven gemaakt met de lucifers van de foto erboven. Leuke foto, maar een beetje makkelijk, vind ik zelf. Daarom is die het niet geworden.

Foto voor Shooting Moms - week 3

2011-01-18T21:15:00.000+01:00

Week 3 heeft als thema 'Bloemen' gekregen. Da's fijn, daar hoeven we de deur niet voor uit. Zo lekker is het nu ook weer niet buiten. En bij ons thuis staan er altijd bloemen, dus daar moet iets mee te doen zijn, dacht ik zo.

Deze is het uiteindelijk geworden:

Een bos tulpen op een wit kleed. De helderheid flink opgeschroefd zodat de vouwen in het kleed niet te zien zijn en het geheel wat spectaculairder wordt. Vervolgens met Photoshop het groen verwijderd, zodat alleen de kleur rood overblijft. Deze kleuren een beetje overstuurd voor het effect wat ik wilde bereiken.

Foto voor Shooting Moms - week 2

2011-01-18T21:08:00.000+01:00

Het thema van deze week is 'Somber, regenachtig weer'. Helaas regende het op het moment dat ik tijd niet, maar het was een beetje mistig en rond 5 uur 's middags, dus echt heel vrolijk weer was het nou ook weer niet.

Het resultaat van deze week: (klik op de foto voor een vergroting)

Genomen vanaf een vuilnisbak als statief. Geschoten in kleur en later naar zwart/wit omgezet. De hele foto is iets donkerder gemaakt voor een wat meer dramatisch effect.

Foto voor Shooting Moms - Week 1

2011-01-18T21:02:00.002+01:00

Tsja, de titel is wat vreemd, maar er is een weblog dit jaar gestart onder de naam 'Shooting Moms'. Moeders die graag fotograferen. Ze hebben wekelijks een 'opdracht' en plaatsen de foto's op het weblog. Anderen worden uitgenodigd hier ook foto's aan toe te voegen. En na navraag bleek dat ook Shooting Dads mee mochten doen.

Het idee spreekt mij heel erg aan, dus ik ga m'n best doen hier wekelijks een inzending op te doen. Deze inzendingen zal ik ook hier publiceren.

Onderstaand mijn inzending van week 1 met thema 'Food'. Klik op de foto voor een vergroting.

Een close-up van de koekjes van de kinderen. In werkelijkheid zijn ze zo'n 2 a 3 centimeter in doorsnede. Op de teak tafel en met een flinke scherpte/diepte en de focus op het gele exemplaar.

De PZC, de bezorger en de Social Media

2011-01-15T17:54:00.001+01:00

Deze week ben ik verrast door de kracht van de Social Media, en dan met name twitter. Ik ben namelijk twee keer persoonlijk gebeld naar aanleiding van een bericht wat ik op Twitter geplaatst had. De eerste ging over een overstap naar een ander software pakket waarna de huidige provider belde om te kijken of hij toch niet nog iets voor me kon betekenen.

Over de tweede was ik meer verrast. Deze week, donderdag om precies te zijn, twitterde ik namelijk dat de krant, de PZC om precies te zijn, weer eens een keer te laat was. Een paar maanden geleden hadden we hier ook nogal veel last van, maar de laatste tijd ging het weer goed.

Ik plaatste hierover dus een bericht op Twitter en wat schetste mijn verbazing: in de loop van de middag werd ik gebeld door de PZC. Ze hadden het bericht gelezen en waren benieuwd of ik ook een telefonische klacht had doorgegeven. Dat heb ik niet gedaan, omdat de krant meestal later toch alsnog komt. Maar ik lees hem alleen 's ochtends, dus daar heb ik niet zo veel aan. Ze hebben postcode en huisnummer genoteerd en zouden een melding naar de bezorger doen.

De volgende dag ging het wel goed. Maar we vermoeden dat we een (tijdelijke?) nieuwe bezorger hebben, want deze komt op de brommer. 's Ochtends om 6 uur dus. En wij slapen aan de voorzijde van het huis. Je raadt het al: daar wordt je dus wakker van. En als ik ergens wel een hekel aan heb....

Dus 's ochtends mijn beklag via Twitter weer gedaan. Overigens niet gericht aan de PZC, maar gewoon naar de 'wereld', zullen we maar zeggen.

Wat schetst mijn verbazing de volgende dag (zonder dat er contact met de PZC is geweest). De bezorger komt rond 6 uur op zijn brommer en zet deze uit. Loopt naar ons huis, bezorgt de krant, loopt naar een buurman (denk ik, want de brommer bleef even uit), stapt op, start de brommer en rijdt verder. Niet zo heel ver, want enkele seconden later gaat de brommer weer uit. En een paar seconden daarna weer aan waarna de brommer buiten gehoorafstand is. Da's vreemd. Het lijkt wel of ze ook die klacht gelezen hebben bij de PZC en de bezorger op die klager op nummer 103 hebben gewezen. Want, even later, hoor ik hem weer ergens in de buurt. Maar nu laat hij zijn brommer gewoon lopen. Hij verplaatst zich een keer of drie en rijdt daarna weg.

Apart verhaal hè? Misschien is het gewoon toeval, maar anders is het wel pro-actief van de PZC dat ze twitter afstruinen op zoek naar klachten én er ook wat mee doen.

Mocht iemand hier meer over weten, of vergelijkbare ervaringen hebben, laat dan een reactie op dit bericht achter. Ik ben benieuwd!

Fijne kerstdagen!

2010-12-18T15:25:00.003+01:00

Personalize funny videos and birthday eCards at JibJab!

Een jaar een mac

2010-10-06T19:07:00.000+02:00

Het is een beetje feest. Of eigenlijk is het feest ongemerkt voorbij gegaan. Op 25 september 2009 kocht ik mijn eerste Apple computer, een Macbook Pro. En nu werk ik dus al een jaar op m'n mac!

Normaliter niet zo'n opmerkelijk feit, maar wat wel opvalt is dat ik bij elke Windows computer na een half jaar al een nieuwe, snellere wilde. En dat het toch een frustratie was, dat opstarten, updaten, vastlopen (hoewel ik eerlijkheidshalve moet bekennen dat dat bij de laatste laptops met Windows 7 eigenlijk nooit meer gebeurde).

Maar m'n Mac ben ik nog niet beu. Nog lang niet zelfs! Hij doet 't prima! Elke dag weer. Accu nog prima, opstarten nog lekker snel. Alles goed! Alleen de harde schijf loopt een beetje vol, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik nooit iets wis. Moet ik binnenkort maar eens even voor gaan zitten, vrees ik.

O, wat ben ik nog steeds blij met m'n mac....!

PS: heb m'n Apple verzameling overigens nog verder uitgebreid. Ik had al een Apple TV (m'n eerste Apple produkt) en een iPod en na de aanschaf van de macbook heb ik begin dit jaar een iPad gekocht (helemaal tof, een aanrader) en vorige maand een iPhone4. Ook een verademing.
Nu heb ik maar één probleem: ik heb alles..... Wanneer komt Apple met wat nieuws? :-)

D-Day: de marathon

2010-10-02T08:48:00.002+02:00

Yes! Vandaag is het dan zover; de Kustmarathon staat op het programma. Toch der tochten, d'n allerzwaersten.

'Ben je er klaar voor?' is een veelgestelde vraag geweest de afgelopen weken. Een vraag die je eigenlijk niet kunt beantwoorden als je je eerste marathon gaat lopen, lijkt mij. Geen idee of ik er klaar voor ben.

De voorbereiding is redelijk goed geweest voor mijn gevoel. Best veel gelopen, ook enkele grote afstanden zoals een trainingsloop van 35 kilometer en diverse van 20-25 kilometer. En de meeste daarvan gingen redelijk goed.

Het avontuur tijdens de kustloop van dit jaar heeft een belangrijke les geleerd. Niet te snel starten, eigen tempo lopen, goed drinken en eten. En dan maar zien waar het schip strand.

Ook veel gehoord is de geplande eindtijd. Die heb ik in principe niet. Uitlopen is het eerste doel. En finishen tussen de 4 en 5 uur zou prachtig zijn.

De weersomstandigheden zien er gelukkig redelijk goed uit. Het zeer slechte weer met veel regen wat eerst voorspeld was, komt waarschijnlijk niet uit. Hooguit een buitje aan het eind van de middag. Nou ja, da's misschien zelfs wel lekker tegen die tijd.

We gaan het zien, ik heb er in elk geval veel zin in!
En de prijs voor de loper met het mooiste shirt heb ik in de pocket, toch?

Foto van de avond

2010-09-20T15:08:00.000+02:00

Foto's kerk, parade en museum

2010-09-19T22:49:00.000+02:00

Foto's

2010-09-19T15:08:00.000+02:00

Hardlopen in central park, museum en theater voor musical 'Rock of Ages'

Foto's

2010-09-19T15:06:00.000+02:00

M&m store!

't is hier fantasties!

2010-09-18T16:16:00.000+02:00

New York maakt alle verwachtingen waar. Wat een geweldige stad! Met enorme drukte (Times Square), maar ook hele rustige plekjes, zoals de waterlijn rondom Battery Parc. Prachtige én hele lelijke gebouwen en allerlei mensen. En wat opvalt: een hele vriendelijke sfeer. Je hebt hier geen moment een onveilig gevoel bijvoorbeeld.

De Amerikanen zijn vaak heel vriendelijk (opvallend vaak als er wat te verdienen valt) maar soms ook stug, zoals op het vliegveld.

Gisteren hebben we veel belangrijke bezienswaardigheden gehad en ook veel gelopen. Vandaag hebben Martin en ik de gestart met een rondje hardlopen door Central Parc. Ook een ervaring op zich. Zoveel hardlopers dat je denkt dat er een wedstrijd gaande is.

De dames zijn nu shoppen en straks gaan we met z'n allen naar een museum. Voor vanavond weten we het nog niet precies. Als we kaartjes voor een musical te pakken kunnen krijgen, doen we dat. Anders morgen.

Tines Square 's avonds is echt een belevenis. Zwart van de mensen en bijna daglicht door alle reclames. Fantastisch!

Het tijdsverschil went moeizaam. Midden in de nacht ben je klaarwakker en zo. Best vervelend, maar ja.

We hebben gedouchet en gaan het hotel weer verlaten!

Topdag!

2010-09-18T02:38:00.001+02:00

Wat een Topdag vandaag. hier wat foto's.

Foto's skyline New York

2010-09-18T02:35:00.001+02:00

Foto's New York

2010-09-18T02:33:00.000+02:00

Foto's Bryant Parc

2010-09-18T02:32:00.001+02:00

Foto's Times Square

2010-09-18T02:31:00.001+02:00

New York 1

2010-09-16T22:28:00.000+02:00

Na een dag reizen vandaag aangekomen in New York. Goede vlucht gehad, en daarna met een taxi als een waanzinnige door de stad geracet naar het hotel.

Nu eten en slapen. Hierbij alvast wat foto's.

Foto's familiedag

2010-09-14T14:57:00.000+02:00

Kustloop 2010: hel op het strand

2010-09-05T17:01:00.002+02:00

Gisteren, zaterdag 4 september, stond de kustloop van dit jaar weer op het programma. Een halve marathon, 21.1 kilometer dus, als voorbereiding op de kustmarathon met o.a. hetzelfde strandstuk tussen Vrouwenpolder en Oostkapelle (8,5 kilometer strand).

Het was de derde keer dat ik aan deze loop zou deelnemen. Twee jaar geleden voor het eerst, dat was ook het jaar dat ik begonnen ben met hardlopen en vorig jaar dus. Het eerste jaar liep ik hem in 2 uur 16 minuten en vorig jaar in 2 uur en 1 minuut. Het doel voor dit jaar was ongeveer 1 uur en 50 minuten. Ik heb dit jaar immers veel getraind, loop nu ook bij Loopgroep Zeeland, dus ook de snelheid moet verbeterd zijn en ik heb de laatste weken flinke afstanden gelopen als voorbereiding op de kustmarathon, waaronder een loop van 30 kilometer twee weken terug.

Vol goede moed zou ik dan ook van start gaan bij deze derde editie.

Omdat ik de laatste tijd wat snel last had van stijve kuiten, besloot ik voor de loop nog een masseur te bezoeken. Deze was met vakantie en zou donderdag terug komen, ik kon vrijdag terecht. Dus vrijdagmiddag mijn benen laten vertroetelen, zodat ze vol energie zouden zijn op zaterdagochtend. De masseur gaf nog aan dat als ik op zaterdag het gevoel zou hebben van 'pap in de benen', ik volgende keer beter een dagje eerder kon komen. Afwachten dus.

Vanuit de loopgroep zouden ze een warming up doen op zaterdag, vlak na het vertrek van de wandelaars. Monique en haar vader zou de wandel kustloop doen, dus ik moest op dat tijdstip toch in Vrouwenpolder zijn en besloot mee te doen met de warming up van de loopgroep. Wat ik toen niet wist was dat die warming up best lang zou zijn, ook om wat extra kilometers te lopen. De kustloop is immers ook een training voor de kustmarathon dus wat extra kilometers kun je dan wel gebruiken.
De warming up ging nogal snel. Voor een warming up althans. Voor een 10 kilometer loop zou het een prima tempo zijn geweest, maar ik moet zeggen dat ik na de warming up als behoorlijk warm was en ook al flink aan het zweten was. Nu zweet ik nogal veel en snel, dus da's geen maatstaf, maar toch...

Na de warming up even naar de auto gelopen om een flessengordel te pakken, nog een klein stukje (terug naar de start) gelopen en toen gewacht op de start.

Nu had ik 's ochtens nog op Prorun gekeken wat de beste drink- en eetstrategie is voor zo'n wedstrijd. Gewoon 's ochtends eten zoals altijd en wat drinken. Vervolgens maximaal 1,5 uur voor de wedstrijd nog een banaan of zo, en dat zou prima moeten zijn. Niet te veel energiedrank of zo voor de wedstrijd, want dat werkt blijkbaar niet goed.

Zo gezegd, zo gedaan. En zo stond ik om 5 voor 12 bij de start te wachten op het startschot en besefte ik me opeen dat ik een hongergevoel had! En na de start na een paar kilometer lopen werd dat alleen maar erger. En ik had dus niets te eten bij me! Ook lekker.... Gelukkig was er bij de drankpost vlak voor het strand ook een banaan of appel te verkrijgen. Die banaan was dus zeer welkom!

Vlak na de start probeerde ik mijn beoogde tempo te lopen om rond die 1 uur en 50 minuten binnen te komen. Dat lukt ook prima. De fout die ik daar maakte was, dat ik dacht dat de snelheid die mijn Polar RS200 aangeeft, niet klopte. Hij gaf een te lage snelheid aan, dus ik had uitgerekend op welke snelheid, volgens die Polar, ik zou moeten lopen. Achteraf bleek dat de Polar de snelheid prima aangaf en ik dus in het begin veel te hard heb gelopen.

Nou, dat het tempo in het begin te hoog was, had ik redelijk snel door. Op de Veersedam - nog voor het strand dus - merkte ik al dat ik weinig energie had (dat was dus ook voor die banaan). Ik had moeite het tempo vast te houden en liep gewoon niet lekker.

Toen het strand op. Ik heb deze route dus al een paar keer gelopen, dus wist een beetje wat te verwachten. Dacht ik.

Wat een doffe ellende.... Eerst door het mulle zand, maar da's maar een klein stukje. En dan het 'harde' strand op. Maar dat was ook redelijk zacht. Dus het voelde een beetje alsof je door de modder aan het ploeteren bent. De snelheid stortte dus in. Het was ook vreselijk warm op het strand. En we hadden wind in de rug. Ideaal zou je denken, maar ik loop liever met een lichte tegenwind, vind ik gewoon veel prettiger. Ik zweet dus al redelijk veel, maar met deze omstandigheden heb ik een zeespiegelverhoging veroorzaakt, geloof ik.

Het strand was een ware lijdensweg. Ze zeggen wel eens dat je dan de 'man met de hamer' tegen komt, maar ik had het gevoel dat ik de hele tijd door de Gamma aan het rennen was en alleen maar hamers zag.

Ongeveer halverwege kwam ik een bekende tegen. Ook hij had het taai en we besloten elkaar er doorheen te sleuren. Het strand hebben we beide hardlopend volbracht.

Na het strand was de batterij echt leeg. Door het bos het eerste stuk nog even gerend, maar toen kon ik echt niet anders dan af en toe wandelen. Ik zat er echt he-le-maal doorheen. Verschrikkelijk. Nog nooit meegemaakt. Je bent echt niet buiten adem of zo, maar het lichaam wil gewoon niet meer. Alles doet zeer, steken in m'n buik, echt een ramp.

Dus met wandelen, hardlopen, wandelen, hardlopen de laatste 5 kilometer uitgelopen. Uiteindelijk kwam ik in 2 uur en 6 minuten over de finish. Slechter dan vorig jaar dus, maar dat wist ik halverwege het strand eigenlijk al wel....

Het is in elk geval wel een goede les geweest. Eigenlijk ging alles mis wat er mis kon gaan, maar ik heb het wel allemaal aan mezelf te danken. Bij de kustmarathon, op 2 oktober, weet ik nu wat ik moet doen: rustig inlopen, niet een dag van te voren naar een masseur, andere voedingstrategie en vooral - de valkuil voor alle hardlopers - NIET TE SNEL STARTEN! Gewoon je eigen tempo lopen.

Na de loop lekker in bad geweest, daarna hadden we een BBQ bij vrienden. Nu, een dag later, heb ik niet noemenswaardig veel spierpijn, maar wel een heel leeg gevoel. Ik vrees dat ik een paar dagen nodig zal hebben om bij te tanken. En de tank moet weer vol, want volgend weekend wil ik een duurloop van 35 kilometer gaan lopen als voorbereiding op de Kustmarathon. Want die ga ik toch lopen. De les van gisteren is waarschijnlijk precies op tijd gekomen....

Onderstaand nog wat foto's van de kustloop:

Vóór de loop, nog vol vertrouwen

Vlak na de start, veel te hard aan het lopen.

Op de Veersedam. Nog wel lachen, maar het gevoel was al niet goed.

Aankomst bij de finish. Helemaal stuk.

* Laatste drie foto's genomen door Arjan Schotanus, Fotorunner

De laatste dag...

2010-08-19T21:01:00.000+02:00

Vandaag was de laatste dag van onze vakantie. Morgen zijn we weer thuis.

Deze laatste dag hebben we weinig bijzonders gedaan. Na een laat ontbijt zijn we naar Metz vertrokken. Prachtige stad, zo op het eerste oog. We hebben er voor gekozen om geen stadswandeling of zo te gaan doen, maar gewoon lekker winkelen.

Het resultaat: kleding voor de kids (waaronder twee winterjassen) en een originele Apple iPad hoes voor papa. Deze was uitverkocht in Nederland, maar hier hadden ze er nog eentje!

Verder lekker geluncht, ijsjes gegeten en terrasje gepikt. Lekker hoor!

Morgen vertrekken we rond een uur of negen zodat we tussen 3 en 4 uur 's middags thuis zouden moeten zijn.

Frankrijk

2010-08-18T20:42:00.001+02:00

Nous arrivons a La France!

Na een prima reis - ditmaals niet via een pas maar relaxed met de autotrein - kwamen we om een uur of drie aan in Noord Frankrijk, net onder Luxemburg.

We staan op een rustige camping. Een wat kleine plaats, maar voor die twee dagen zetten we de voortent toch niet op, dus dat maakt niet zo veel uit.

Belangrijkste reden voor deze camping was de aanwezigheid van een visvijver. Helaas bleek de molen van de meegebrachte hengel het niet te doen en de twee delen van de hengel zelf niet in elkaar te passen. Maar met wat improvisatie is er toch gevist (zie foto's).

Vanavond besloten we ergens te gaan eten. Het werd de typisch Franse 'Buffalow Grill'. (?)

Lekker fout op z'n Amerikaans. Veel vlees, geen toeters en bellen, maar wel heeeerlijk gegeten voor een habbekrats. De kinderen kregen een tooi, potloden en een boemerang er bij! Echt heel leuk.

We blijven hier twee dagen en zijn dus als het goed is vrijdag weer thuis. Morgen gaan we een stadje in de buurt bekijken. Thionville of Metz, we weten nog niet welke.

Vertrek

2010-08-17T16:16:00.000+02:00

We hebben besloten morgen te vertrekken. Alle voorspellingen ten spijt blijft het toch matig weer. Vandaag lijkt de enige fatsoenlijke (lees: droge) dag te worden, dus hebben we besloten die te gebruiken voor het inpakken.

Morgen rijden we terug. Als het ter hoogte van Noord Frankrijk redelijk weer is, blijven we daar nog één of twee nachten. Mocht het pestweer zijn, dan rijden we door naar huis.

Vergeten...

2010-08-16T21:06:00.000+02:00

Vergeten te schrijven over gisteren.

Als het slecht weer zou zijn, zouden we naar het zwembad gaan. Nou, het regende, dus dat hebben we inderdaad gedaan. Een prachtige rit door de bergen naar een klein kuuroord.

Het dorp waar het zwembad lag heette - hoe toepasselijk - Leukerbad. Het zwembad was verdeeld over drie lagen, dat krijg je met die bergen hier. Onderin was een recreatiebad binnen en buiten en een peuterbad. Op de 1e verdieping alleen buitenbaden met o.a. Een bubbelbad, buitenbad en wisselbaden. Op de 2e verdieping tenslotte binnen de glijbanen en een buitenbad om baantjes te trekken.

We hebben ons heerlijk vermaakt. Wel een beetje maf om druipend in de lift te staan, maar het scheen te horen zo.

We zijn tot ca. half zes aan het zwemmen geweest, lekker hoor!

Foto's van ons wandelavontuur

2010-08-16T18:07:00.001+02:00

Tim met zijn rugzak en een bord met de temperatuur. 8 graden in zonnig Zwitserland...

Leuk bedacht, slecht uitgevoerd

2010-08-16T17:41:00.000+02:00

Vandaag zou het beter weer worden. Let wel: zou. Dat was dus niet zo.

Nog één leuke wandeling stond op het lijstje. In een dorpje in de buurt (Grächen) zou een Ravenburger wandelpad zijn. Die Ravensburger van de spelletjes en de puzzels zeg maar.

Bij de tourist information kon je een rugzak ophalen (lees: huren, werkelijk niks is hier gratis...). De bedoeling was dan om een route te volgen die langs verschillende hutjes zou leiden en langs verschillende spelletjes. In de rugzak zaten dan de spelbenodigdheden zoals pionnen, dobbelstenen, etc. en en de huisjes waren dan de spelborden. Naast deze huisjes waren er ook allemaal spellen langs de route die iedereen kon doen.

De kinderen kregen een keycord met een knipkaart en een sleutel. Bij de spelletjes was namelijk steeds een afgesloten kastje waar een kniptang in zat. Bij elk spel knippen en dan zou je bij terugkomst bij de tourist information iets krijgen.

Erg leuk idee, dat gingen we doen!

Weggegaan op de camping was het nog droog. Aangekomen bij het dorp, toch maar zo'n 20 minuten rijden, regende het pijpestelen.

Naar de tourist information, rugzak opgehaald, en op pad! ....maar welk pad...?

Goed, na eerst de verkeerde kant op te hebben gelopen en daarna verkeerd te zijn gegaan, eindelijk de juiste weg gevonden. Bij maar liefst 8 graden celcius was het best koud. Vonden de kinderen ook. En die lieten dat ook duidelijk weten....

Goed, na een half uurtje lopen en wat rijmspelletjes om de gemoederen wat vrolijker te krijgen, de eerste hut bereikt. Een leuk spel gedaan. Dit was echt leuk! Inmiddels was het lunchtijd, dus de meegebrachte broodjes opgegeten in de hut.

Toen verder. De weg bleek nogal omhoog te gaan. En niet een bestrate weg, maar een modderig pad langs een afgrond. De zuchten en steunen waren niet van de lucht. Nergens een bordje te vinden en de meegekregen routekaart was op zijn zachts gezegd nou niet bepaald nauwkeurig. Uiteindelijk ongeveer halverwege de route een cafeetje bereikt. Kort erna zou er nog een zijn. We besloten eerst door te lopen en bij het volgende cafeetje te stoppen.

Nu werd de route wel erg heftig. Naar beneden, alles heel smal, stijl en glibberig. Na een minuut of 15 zweten bleek het de verkeerde route te zijn....

*************** (= gecensureerde vloek)

Terug naar het restaurantje. Daar gekomen via andere mensen (met wel een goede kaart én een nauwkeurige routebeschrijving) begrepen hoe we wél hadden moeten lopen.

Intussen wat het gelukkig wel gestopt met regenen en bleek de temperatuur te zijn gestegen naar een aangename 10 graden.

Route vervolg. Op zoek naar nog één hut. De rest geloofden we wel. Die hut hebben we nooit gevonden. Gelukkig stonden andere wandelroutes wel goed aangegeven, dus zijn we terug naar het startpunt gelopen.

In totaal hebben we er wel ruim 4 uur over gedaan. Terug bij de tourist information ontvingen de kids wel een echt wandeldiploma en een puzzel. Da's dan weer wel leuk.

Al met al niet zo'n geslaagde dag. Vanavond gaan we daarom maar uit eten naar de pizzeria. Hebben we wel verdiend, vinden we zelf.

Sneeuw!

2010-08-15T11:43:00.000+02:00

Als het beneden regent, tja, dan zal het in de bergen wel sneeuwen. Zie deze foto, genomen vanaf de camping. Op deze bergtoppen lag tot voor gisteren nog geen sneeuw...

Regen

2010-08-14T23:29:00.000+02:00

Tsja, het regent. En niet zo'n beetje ook. Vandaag (zaterdag) eigenlijk de hele dag wel. Soms iets harder en dan weer wat minder, maar echt droog is het niet geweest.

Toch zijn we 's middags nog even weggeweest naar het stadje Sion. Grappig, daar is het opeens franstalig. Een beetje rondgekeken, boodschappen gedaan, ergens koffie gedronken en toen weer terug.

Vanavond maar gezellig spelletjes gedaan. Hopen dat morgen het weer wat beter is. Zo niet, dan gaan we naar het (overdekte) zwembad.

Foto's

2010-08-13T22:03:00.000+02:00

Foto's van vandaag

Foto's komen nog

2010-08-13T20:26:00.000+02:00

Op één of andere manier wil het even niet lukken om foto's te plaatsen. Die komen later dus nog.

We hebben inmiddels wel besloten om nog een paar dagen in Zwitserland te blijven. Het weer elders is ook niet veel en er is hier nog veel te zien/doen.

Naar de Aletsch gletscher

2010-08-13T19:37:00.000+02:00

We hebben een beetje het plan opgevat om zondag te verkassen. Aangezien we nog een dag hadden staan op onze 'erlebnis card' en ze voor vandaag nog redelijk weer afgaven, hebben we besloten vandaag naar de Aletsch gletscher te gaan. Het weer was vanochtend nog niet echt geweldig, maar we namen de gok.

Te voet naar de trein. Daar een half uur gewacht, maar daarvoor wel een krantje gekocht, dus we hebben oms wel vermaakt.

Aangekomen in het dorpje waar de kabelbaan was, hadden we een tegenvaller. Losse kaartjes met de erlebnis pas korting bleek even duur als een familie pas voor de hele dag. Maar daar kreeg je geen korting op. Hadden we daar die dure erlebnis pas voor gekocht?

Afijn, toch maar die familie kaart genomen, want dan mocht je de hele dag gebruik maken van alle kabelbanen.

In twee delen naar de top van de berg gegaan met een schitterend uitzicht over de gletscher. Toen gaan wandelen. Dat ging best flink omhoog af en toe. De zuchten en steunen waren dan ook niet van de lucht... Toch heeft iedereen het goed volgehouden!

Na iets van anderhalf tot twee uur wandelen, bereikten we een lager gelegen kabelbaanstation van een andere verbinding dan we gekomen waren. Van daar konden we weer omhoog met een kabelbaan naar zo'n 2500 meter hoogte. Daar hadden we een schitterend uitzicht moeten hebben, maar we zaten midden in een wolk en dus in de mist. Soms was er een heldere vlaag en zag je wat witbesneeuwde bergtoppen, maar meestal niets.

Op de top van de berg hebben we een glaasje fris en kopje koffie gedronken voor het luttele bedrag van 18 franc (da's zo'n 14 euro). Tsja, je bent een slechte ondernemer als je daar geen topprijzen vraagt...

Met de kabelbaan weer terug naar een dorpje in het dal en van daar uit de trein terug naar Visp. We zouden uit eten gaan en de kids mochten kiezen: de italiaan of de Mac. Dat werd dus de laatste. Dus na een heeeeeeerlijke maaltijd (ahum), weer terug naar de camping.

We gaan zo even de weersverwachtingen voor de diverse regio's bekijken en beslissen dan wanneer we weg gaan en waar naar toe.

Dit bericht heb ik geschreven op de iPad. Dat is wel een stuk makkelijker dan op de telefoon. Daar blijven letters steeds hangen of verschijnen juist dubbel. Erg irritant. Maar er is hier alleen bij de receptie internet, dus via de iPad tik je het dus bij de tent in, om bij de receptie te verzenden. Daar heb ik dus niet altijd zin in en dan gebruik ik de telefoon. Die kan internetten via het mobiele netwerk, vandaar. Moet je alleen weer niet te veel doen, want dan lopen de kosten weer uit de hand. Je moet ook overal aan denken....

Onder dit bericht nog wat foto's van vandaag.

Wisselvallig weer, rustige dagen

2010-08-12T21:16:00.000+02:00

Het weer is wat wisselvallig. Soms regent het, dan breekt de zon weer door.
Gisteren begon hadden we een rustige dag. Na de volle dag naar de Matterhorn was een dagje camping wel even lekker. 's Middags zijn we nog even de berg tegenover de camping opgereden en hebben we nog een korte wandeling gemaakt. De beoogde route waren we helaas al snel kwijt, dus het werd een alternatief traject. Omdat er nogal zeer, donkere wolken aan kwamen drijven, zijn we toen maar terug naar de auto gegaan.

Afgelopen nacht was er een onweersbui. Iris stond al snel verschrikt in de caravan. Daar maar het stapelbed uitgeklapt en ook Tim gehaald. Die lag nog prinsheerlijk te slapen en was zelfs lastig wakker te krijgen. Maar om hem nou in z'n eentje in die tent te laten liggen... Als hij wakker wordt van het onweer en Iris blijkt weg, zou hij vast bang worden.
Afijn, toen alles goed en wel in de caravan lag was de onweersbui natuurlijk over. Vanavond dus weer gewoon in het tentje.

Vandaag vanochtend ook maar op de camping gebleven ivm de regen. Hoewel we al vroeg wakker waren, toch weer ingedut met als gevolg dat we te laat waren voor broodjes (die kun je alleen tussen 8:15 en 8:45 krijgen). Dus met de auto naar het dorp voor broodjes.

Die ochtend was een gekkenhuis. Diverse lekke banden, spoorweg overgangen stonden continu open en ondertussen fietsen we de benen onder ons lijf vandaan.
Precies: door de regen hebben we een 'stap op' marathon gedaan. Voor wie dit niets zegt: da's een kaartspel.

Vanmiddag zijn we nog even naar de plaatselijke drukkerij gelopen. Die zit op een steenworp afstand van de camping en zou in de kelder een museumpje hebben. Zonder veel verwachting kwamen we aan. We moesten iemand vragen het voor ons te openen. Toen bleek het een rondleiding van kamer naar kamer te zijn waar met beeld en geluid o.a. de geschiedenis van de boekdrukkunst, zetapparatuur, etc uiteen werd gezet. Vervolgens mochten we de drukkerij bezoeken en kregen de kinderen van een oudere medewerker (type lieve man) nog een boekje en een Unicef kalender die gedrukt, gevouwen, geniet en gesneden werd op het moment. Echt een hele leuke rondleiding.

Vanavond nog een ijsje gehaald in een stadje in de buurt, zie foto. Al met al was het nog best redelijk weer vandaag, met af en toe een buitje.

Matterhorn

2010-08-10T17:47:00.000+02:00

Vandaag hebben we de sneeuw opgezocht. De eerste dag van onze 'erlebnis card' besteden we aan het bekijken van het berggebied rond de Matterhorn.

Het station ligt op loopafstand van de camping dus gewapend met twee rugzakken verlieten we zo rond kwart over tien de caravan. Met de trein van kwart voor elf reden we in een uur en een kwartier naar Zermatt. Een prachtige treintocht door de bergen.

Zermatt is een beetje het Valkenburg van Zwitserland. Erg druk, zeer toeristisch en ook erg gezellig!

Daar kochten we kaartjes voor de tandrad baan naar Gornergrat, het eindpunt van de trein op iets meer dan 3100 meter hoogte. Door de erlebnis kaart waren deze kaartjes stukken goedkoper, het scheelde maar liefst 175 franc (ca. 140 euro)!

Boven aangekomen een fantastisch uitzicht over maar liefst 25 bergtoppen met een hoogte van meer dan 4000 meter.
Wit besneeuwde toppen, gletschers, rotspartijen, etc.

Na een broodje te hebben gegeten, zijn we in ca. 2 uur een paar stationnetjes naar beneden gewandeld om daar weer de tandradbaan naar Zermatt te nemen. Echt een prachtige wandeling.

Omdat we tegen half vijf weer in het dorp waren en het nog wel een paar uurtjes zou duren eer we terug op de camping zouden zijn, hebben we nog even koffie met een flinke punt gebak genomen. Zo houden we het wel vol! :-)

Nu zitten we in trein terug naar Visp. Zo rond zeven uur zullen we terug zijn op de camping.

Al met al een super dag!

Warm, wandelen en zwemmen

2010-08-09T21:55:00.000+02:00

Kijk, zo moet een vakantie zijn. Strakblauwe hemel, rond de 30 graden. De wind is gaan liggen en kwam zoals verwacht rond een uur of drie weer op. Maar lang zo hard niet als gisteren gelukkig.

We zijn vanmiddag gaan wandelen. Met de auto naar een klein dorpje op de berg naast de camping. Daar een wandeltocht langs allemaal kleine kapelletjes gedaan. Wel een enorme klim, maar ook erg mooi. Na iets meer dan een uur waren we weer terug bij de auto. Terug naar de camping en daarna zijn we gaan zwemmen.

Naast de camping is een groot zwembad. Zelfde eigenaar als de camping maar helaas moet je toch entree betalen. Na vier uur is het voor half geld en na zes uur nog een uurtje gratis. Het is een leuken keurig bad. Iris en Tim zijn zelfs van de hoge duikplank geweest!

Vanochtend eerst nog even boodschappen gedaan trouwens. Zoals we wisten is het hier wel schreeuwend duur. Op weg hier naar toe hebben we een Lidl gespot, dus daar gaan we volgende keer naar toe.

We hebben een 'erlebnis card' gekocht. Hiermee kunnen we twee zelf te kiezen dagen binnen een maand gratis en met veel korting gebruik maken van skiliften.

Morgen doen we dag 1: we gaan met de trein naar Zermatt en vanaf daar de berg op. Dan zouden we de Matterhorn moeten kunnen zien. Ben benieuwd...

Nog een paar foto's:

Reis naar Zwitserland

2010-08-08T17:39:00.000+02:00

Vandaag weer wat geleerd. Met auto en caravan over de Gothardpass kan, maar handig is anders...

Het verbaasde ons al dat je geen caravans zag en op de hele pas zijn we er dus geen enkele tegen gekomen. Hoogtepunt van de tocht was een tegemoet komende bus op een stuk waar het voor ons samen toch echt niet breed genoeg was... Gelukkig ging hij achteruit en konden we zo doorrijden. Zo'n pas doen we maar niet meer met caravan hoewel het een prachtige rit was en de auto de caravan makkelijk - zij het langzaam - kon trekken.

Inmiddels zijn we dus aangekomen in Zwitserland en hebben we een plekje op de camping. Er staat wel heel veel wind, wat schijnbaar normaal is hier. Bijgaand wat foto's van onderweg en de camping.

Varen en hardlopen

2010-08-07T21:24:00.000+02:00

Vandaag had Tim zijn dag: we gingen varen op de Titisee. Als een heuse kapitein voer hij over de baren en hield het roer recht. Daarna heeft Iris ook haar stuurvrouws kunsten laten zien. Het was een prachtig half uur...

Vanmiddag heb ik eindelijk hardgelopen. Het kwam er steeds niet van.

Achter de camping loopt een fietspad wat aangelegd is op een voormalig treintraject. Hierdoor heeft het pad over een afstand van zo'n twintig kilometer slechts een verval van 70 meter. En dus ook ideaal voor hardlopen!
Ik heb 15 kilometer over het traject hardgelopen. Een prachtige tocht! Over oude bruggen, langs bossen en langs velden. En vaak een schitterend uitzicht! Had ik dus eerder moeten doen, had ik ook de andere kant kunnen proberen, onze camping ligt namelijk op de helft van het traject.

Nou ja, misschien is er straks in Visp ook wel een mooie route.

De voortent is zojuist ingepakt zodat we morgen op tijd kunnen vertrekken naar Zwitserland.

Varen over de Titisee

2010-08-07T15:29:00.000+02:00

Onderstaand wat foto's van de langverwachtte boottocht over de Titisee.

Tsja...

2010-08-07T14:00:00.000+02:00

Lang leve de toeristische industrie. Dankzij die economische pijler is er tenminste een permanente kerstwinkel in het Zwarte woud...

Gereserveerd!

2010-08-07T12:24:00.000+02:00

Reserveren via email lukte niet, althans, om 12 uur de volgende dag hadden we nog geen antwoord. Omdat we natuurlijk zeker willen weten dat we terecht kunnen op de camping maar even gebeld.

Met gepaste trots kan ik melden dat het met steenkolen Duits gelukt is telefonisch een plaats te reserveren in Zwitserland op de gewenste camping! Tenminste, ik geloof dat ze me begreep, morgen zullen we het zeker weten...

Vandaag gaan we nog een boot huren en een half uurtje een meer op ( wilde Tim heeeel graag, en stiekum papa ook...) en - geloof het of niet - naar schansspringen kijken. Er zijn hier vandaag wedstrijden op een kunstbaan namelijk.

Zon!

2010-08-07T12:12:00.000+02:00

En er was zon en een aangename 25 graden! En wat doe je dan? Juist! Gamen in de schaduw...

De laatste dag in Duitsland

2010-08-06T22:06:00.000+02:00

Vandaag hebben we internet op de camping genomen om de volgende camping te kunnen kiezen en reserveren. Het is de bedoeling dat we zondag gaan verkassen naar Visp in Zwitserland (http://maps.google.nl/maps?f=q&source=s_q&hl=nl&geocode=&q=Visp&sll=52.469397,5.509644&sspn=5.468963,4.251709&ie=UTF8&hq=&hnear=Visp,+Wallis,+Zwitserland&ll=46.031296,7.849731&spn=1.557879,1.062927&z=9).

We hebben camping Mühlheim daar gemaild en nu is het nog afwachten of ze een plekje hebben. (http://www.schwimmbad-visp.ch/camp/index.php).

Dus nog één dag hier in Duitsland en dan een stukje rijden. Op zich is Duitsland weer goed bevallen, net als vorig jaar, maar persoonlijk vond ik het vorig jaar nét iets leuker. Heeft misschien ook wel wat met het weer te maken, want vorig jaar hadden we prachtig weer en dit jaar is het erg wisselvallig geweest. Op zich best een paar mooie dagen gehad, maar de temperatuur wil niet echt stijgen. Ook op een mooie dag gaf de auto vaak een temperatuur tussen de 14 en 19 graden aan. In de zon was het dan wel lekker, maar zodra er een wolk verschijnt heb je dan toch snel de neiging om een vest aan te doen. Ook hebben we best wat regen gehad zo af en toe.

De camping is op zich netjes, maar ook niet meer dan dat. We zijn de laatste jaren met vakanties in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland ook wel enorm verwend, moet ik toegeven. In vergelijking met de gemiddelde Franse camping is het sanitair nog steeds geweldig hier. Toch is het lang zo schoon niet als we wel eens elders hebben meegemaakt. Het binnenzwembad is wel leuk, maar beide kinderen hebben nu oorpijn, evenals één van de buurkinderen waar ze steeds mee gingen zwemmen. Wel toevallig allemaal...

Qua plekje hebben we nog geluk gehad. We staan aan de rand van de camping en hebben wel een smalle plaats, maar ook een diepe. Als je sommige van de plaatsen hier ziet die hutje- mutje op elkaar staan wordt je niet echt vrolijk, maar goed, daar hebben wij dus geen last van.

We hebben veel leuke dingen gedaan de afgelopen week en mooie wandelingen gemaakt. Zowel wijzelf als de kids hebben zich goed vermaakt. De rodelbaan in Todtnau vandaag was een echte topper! De waterval die we daarna bekeken hebben trouwens ook (zie foto's beneden).

Een leuke week dus. Al halverwege het derde boek, dus ook voor ontspanning is gelukkig tijd!

Foto update

2010-08-06T18:59:00.003+02:00

Uitzicht op Todtnau vanuit de wachtrij voor de rodelbaan. Tim met badmuts (wilde niet op de foto...). De rodelbaan van dichtbij en van veraf en als laatste de Todtnau waterval.

Even wat foto's van de laatste dagen. Zal later wat opmerkingen plaatsen.

Het regent, het regent het tentdak wordt kletsnat

2010-08-05T09:55:00.000+02:00

Vanochtend wakker geworden van de regen op het caravandak. Het komt met bakken uit de hemel. De planning voor vandaag - voor zover die er was - is aangepast. Het wordt een spelletjesdag in de caravan met stap op, uno, rummikub, etc..

En als het nog droog wordt, gaan we misschien nog wel even weg.

Als iemand het weerbericht door kan mailen tot en met zondag hier en na zondag voor Wallis in Zwitserland, graag!

Waterval

2010-08-04T17:54:00.001+02:00

Vandaag zijn we naar de waterval bij Schaffhausen geweest, de Rheinfall. Deze ligt in Zwitserland op net geen uur rijden van onze camping. Ik had me een enorme hoge waterval vanaf een rots voorgesteld, maar het bleek de Rijn te zijn die over een breedte van 250 meter zo'n 50 meter naar beneden valt.

Een spectaculair gezicht, kijk maar naar de foto. Bij aankomst leek het of dit natuurgeweld door de Zwitsers volledig commercieel uitgebuit werd, maar dit viel best wel mee.

Met een boot kon je tot vlak bij de waterval komen en daarna nog een stuk van de Rijn over, zelfs even weer over de Duitse grens. Zo werden we een half uur rondgevaren voor een zeer schappelijk prijsje.

Daarna nog een rondje van ongeveer een uur om de waterval heen gewandeld, hier en daar onderbroken door een speelplaats voor de kids. Wat is alles toch goed geregeld in Zwitserland en Duitsland!

Het weer is nu prima, lekker zonnetje, af en toe een wolk, heerlijk!

Iris wil al een paar dagen tomatensoep eten, dus dat gaan we zo bereiden. Inmiddels heb ik ook een prima hardlooppad ontdekt. Dat ga ik morgen maar eens uitproberen.

Regen, wandelen, trein, stad

2010-08-03T15:12:00.000+02:00

Gisteren hebben we de eerste wandeling gemaakt. Met een kabelbaan in Totdnau een bergje op en vervolgens via de Zauberweg (Toverweg) terug naar beneden wandelen in zo'n anderhalf uur.

Onderweg moest er gezocht worden naar versteende dieren om aan het eind de toversteen te vinden. Door een klein foutje in de route lukte dat laatste niet, maar door een klein stukje terug te lopen vanaf het juiste eindpunt hebben we gelukkig toch nog de steen gevonden. Scheelt weer een slapeloze nacht van teleurstelling bij sommige van ons.

Vandaag zijn we met de trein naar Freiburg gegaan. Als je hier in het Zwarte Woud veblijft, krijg je een gratis openbaar vervoer pas. Dus: met de trein naar de stad, daar lekker rondgekeken en met de tram terug naar het station. Nu zitten we in de trein te wachten voor de terugreis naar Titisee waar de auto staat.

Het weer is nog niet geweldig. Af en toe regen en veel bewolking. Een enkele keer zien we de zon. Wat de voorspellingen zijn weten we niet, maar ik geloof dat het op korte termijn niet veel beter wordt. We zullen zien.

Vorige jaren kon je op een willekeurige kruising vaak een onbeveiligd netwerk vinden om te internetten, maar voorlopig is dat nog niet gelukt. Daadoor weten we dus ook de weersvoorspellingen niet. Nou ja, dat houdt het spannend!

Wakker

2010-08-02T09:04:00.000+02:00

Gisterenavond zijn we na een flinke onweersbui lekker vroeg gaan slapen. Een heerlijke nacht gehad, nu net wakker.

Monique heeft zojuist broodjes gehaald en douchemuntjes. Misschien handig dat ze bij aankomst even vertellen dat je douchemuntjes nodig hebt, zodat je niet met twee naar chloor van het zwembad stinkende kinderen onverrichter zake terug naar de caravan kunt omdat je de muntjes niet hebt en de receptie inmiddeld gesloten is... Vandaag dus ook de kids nog even douchen.

We gaan zo maar eens naar een dorpje in de buurt bij een vvv wat foldertjes over de omgeving scoren. En boodschappen doen.

Inmiddels miezert het weer een beetje, maar voor de rest van de week geven ze lekker weer af.

Gearriveerd in Duitsland!

2010-08-01T18:26:00.001+02:00

Na een prima reis door maar liefst vijf landen zijn we aangekomen in Duitsland. Geen files, weinig vertraging, alles is goed verlopen.

We staan op een kleine, rustige camping met vooral veel Duitsers (gelukkig niet overladen met Hollanders). De plaatsen zijn wat smal, maar wel heel diep. Alles staat inmiddels en dat is maar goed ook, want ze geven regen af. Voor vanavond en morgen.

Morgen gaan we de buurt maar eens verkennen, maar van wat we vanuit de auto gezien hebben, ziet het er veelbelovend uit.

Nog één nachtje....

2010-07-31T20:02:00.000+02:00

Ja, het is bijna zover! Nog één nachtje en dan gaan we met vakantie! Morgenochtend om ca. 6 uur zullen we vertrekken richting Lenzkirch in Duitsland. Zo'n 650 kilometer, dus we hopen er zo rond een uur of drie morgenmiddag te zijn.

Inmiddels is het lekker druk hier in huis want onze vrienden John & Judy met de kids zijn inmiddels gearriveerd om gedurende onze vakantie gebruik te maken van ons huis. Goede oppas voor ons huis, onze tuin en onze konijnen en een leuk vakantiehuis aan de kust voor hen natuurlijk!

Goed, we gaan maar eens vroeg naar bed zodat ik morgen fris en fruitig achter het stuur zit!

Bijna vakantie!

2010-07-28T21:48:00.001+02:00

Nog een halve dag werken en dan: vakantie!

A.s. zondag vertrekken we. Eerst naar Zuid Duitsland (in de buurt van Freiburg), daarna naar Zwitserland (Wallis) en op de terugweg waarschijnlijk via Frankrijk (waarschijnlijk Vogezen). Een week of drie zijn we weg. De caravan staat al op de oprit, de komende dagen gaan we alles inpakken om zondag vroeg te vertrekken.

Zaterdagmiddag wordt het nog druk in huis, want dan komen vrienden uit Brabant deze kant op. De laatste nacht voor de vakantie is het dus volle bak in huize Van der Knaap...
Gedurende onze vakantie, zullen zij in ons huis in Vlissingen vakantie vieren. En kunnen ze gelijk het gras maaien en de konijnen eten geven! :-)

Ik ga proberen vanaf de vakantieadressen dit blog een beetje bij te houden en af en toe (als er internet is), wat foto's te posten. Houd ook mijn twitter pagina in de gaten (twitter.com/marco_vd_knaap), ook daar zullen berichten en foto's te zien zijn!

Meivakantie 2010

2010-05-13T20:24:00.000+02:00

Je hoeft niet ver weg te gaan om toch lekker op vakantie te zijn. Vorig jaar, toen we een tweedehands caravan kochten, wilden we die in de buurt een keer uitproberen. Als er iets stuk is, of ontbreekt, ben je immers in de buurt en kun je een bekende winkel opzoeken om eventueel iets te kopen.

Dus het werd een minicamping tussen Grijpskerke en Oostkapelle. Maar liefst zo'n 12 kilometer van huis... Maar mét een klimboom en een speeltuin en heeeel veel ruimte. Het voordeel van zo'n minicamping is namelijk dat ze maar 15 caravan mogen plaatsen. Terwijl ze een zee van ruimte meestal hebben. Dus: veel ruimte per caravan.

Het was zo goed bevallen dat we dit jaar terug zijn gegaan naar deze camping. Nu samen met vrienden die dit jaar een caravan gekocht hebben. Want, hoewel dicht bij huis, het vakantiegevoel is er niet minder om. Je bent toch even lekker weg.

Rechts zijn wij, links onze vrienden.

Ook nu weer veel ruimte. De beide caravans bewust bij elkaar geplaatst zodat we een gezellig 'pleintje' voor de caravans kregen. De kinderen in een eigen tentje. Het was soms best wel koud (één keer volgens het weerbericht zelfs vorst aan de grond), dus sliepen zij met sokken, pyama en twee fleece vesten aan. Maar ze wilden toch echt in de tent blijven.

Bijna een week hebben we hier gestaan. Alle weertypen hebben we gehad; zon, regen, wind, miezerig. En zelfs één keer in een t-shirt gezeten (half uurtje).

Elke dag hebben we wel wat leuks gedaan. O.a. naar de Giro d'Italia gekeken, Niels reed de toertocht op zaterdag, dus ook daar naar gekeken, dagje zwembad gedaan (Roompot), in het bos gewandeld, vliegeren op het strand en natuurlijk veel op de camping gespeeld.

Vliegeren op het strand

De zee (proberen te) bedwingen

Het hele stel op de de skatebaan

Zo zie je maar, je hoeft niet ver weg te gaan en persé goed weer te hebben om toch een hele leuke vakantie te hebben!

Lente!!!!

2010-03-28T21:29:00.000+02:00

Zo, da's even geleden. Het blog is zwaar verwaarloosd de laatste maanden, maar ik beloof beterschap!

De voorbereidingen voor de marathon verlopen moeizaam. Alle voornemens om drie-vier keer per week te gaan lopen lukken maar niet i.v.m. tijdgebrek. Nu ben ik inmiddels gestopt met gitaarles op m'n vrije dinsdagmiddag, dus dat is in elk geval een vast loopmoment geworden.

Daarnaast ben ik lid geworden van Loopgroep Zeeland en dus heb ik nu ook op de woensdagavond een vast loopmoment. Kijk, dat gaat er op lijken! Nu nog een vrijdagavond en een keer in het weekend en het optimale weekje is er. Komt vast wel goed dus.

Ik ben er inmiddels wel achter dat ik moet trainen voor een doel. En die marathon in oktober is nog veel te ver weg. Dus ik heb me opgegeven voor de PZC familieloop. En dit jaar niet - zoals de voorgaande twee jaren - voor de 10 kilometer, maar voor de halve marathon.

Tot vorige week verliepen de trainingen, hoewel dus soms met wat gaten in het schema, wel prima, maar vorige week werd ik getroffen door een of ander griepvirus. En ik ben nooit ziek, dus dat was even wennen.

Afijn, het duurde maar anderhalve dag en toen was ik weer boven Jan, maar iemand waarschuwde me dat je het toch een poosje blijft merken dat je even ziekjes was.

Vandaag voor het eerst weer hardgelopen na het griepje. Ik liep als een dweil! Heb zelfs tussendoor een paar keer gewandeld! Niet dat je je daar voor hoeft te schamen, maar dit rondje van 6,5 kilometer loop ik anders fluitend. Zo'n ziekte, hoe kort ook, doet dus blijkbaar wel wat met je. Nu maar hopen dat ik snel weer op m'n oude conditie zit.

Eén ding was wel perfect: doordat vannacht de zomertijd is ingegaan, heb ik vanavond met licht gelopen! Heerlijk! Prachtige ondergaande zon achter de duinenrij trouwens met een grote, volle maan al aan de hemel en op de achtergrond nog een schitterende wolkenpartij.

Hardlopen is heerlijk.

2010: het jaar van de marathon

2010-01-01T20:07:00.000+01:00

Vannacht om ca. 2 uur heb ik dan toch maar de stap gezet: ik heb me ingeschreven voor de kustmarathon. En niet de wandelmarathon, die heb ik al drie keer gelopen, nee, dit jaar wordt het de hardloopmarathon.

Ze zeggen hiervan dat het de mooiste en zwaarste is, maar het wordt voor mij vooral mijn eerste. Het parcours ken ik dus wel na de wandelmarathons, maar hoe zal het zijn om die 42 kilometer en 195 hardlopend af te leggen?

Dit zal dus een goede voorbereiding vereisen. Ik heb me inmiddels aangesloten bij de Loopgroep Zeeland. Elke woensdag trainen we op de baan en krijgen we goed advies van Remy Vasseur en Anthony van de Berg. Een enthousiast stel trainers met - voor zover ik nu na twee trainingen kan beoordelen - veel kennis van zaken en vooral een vriendelijke en gezellige benadering.

We gaan maar eens flink trainen, een paar wedstrijden lopen, en zo langzaam toewerken naar 2 oktober en mijn eerste marathon!

Kerstloop 2009

2009-12-27T12:30:00.004+01:00

Op tweede kerstdag wordt jaarlijks de 'kerstloop' georganiseerd door atletiekvereniging Dynamica. Een loop vanuit Dishoek, over het strand naar Vlissingen en dan weer terug naar Dishoek. Een kilometer of 9 schijnt het te zijn. Ik heb hem via afstandmeten even nagemeten: http://www.afstandmeten.nl/index.php?id=340751. Net geen 9 kilometer dus.

Zo'n tweede kerstdag is dus best pittig. Tenminste, voor mij dan. Ik had pas op 1e kerstdag besloten mee te lopen en verder qua consumptie van voedsel en drank er geen rekening mee gehouden. Helemaal fit voelde ik me 's ochtends dus niet... Maar goed, toch gegaan natuurlijk. Ik moest dus een startnummer halen via de na-inschrijving en met mij nog een stuk of 200 sporters geloof ik. Het was ernstig druk in het Pannenkoekenhuis in Dishoek. Om half 11 was ik daar (start was om 11.00 uur) en om 2 minuten voor elf liep ik - met startnummer - naar buiten. Even inlopen was er dus niet bij, ik was gelukkig met de fiets gekomen en dus wel een beetje warm gereden. Achteraf had ik nog best even kunnen lopen want i.v.m. de drukte was de start 10 minuten uitgesteld, maar goed.

Wat rustig begonnen aan de loop. Eerst stuk liep prima, op het strand stond wel een flinke wind. Ik loop wel vaker dit stuk strand omdat het vlak bij huis is, maar als je een rustig duurloopje doet, zijn die paalhoofden niet echt vervelend. Bij zo'n wedstrijd dus wel. Steeds zoeken naar de breedste palen en zo snel mogelijk er tussen loopt nou niet echt lekker.

Vanaf het strand via het Nollehoofd in Vlissingen weer terug naar Dishoek door het Nollebos. Nu zijn ze het duingebied bij Vlissingen aan het verbreden. De wegen die daar liepen zijn weg en deels ligt er een nieuw fietspad. Dat loop prima. Maar zo rond 6 kilometer was er dus geen weg, geen pad, geen niets meer. Alleen mul duinzand. En dat zo'n 1,5 kilometer lang. Dat was een sloper, dat stuk. Zo'n stuk ploegen door het zand is nou niet echt lekker.

Afijn, daarna nog een paar kilometer om weer terug aan te komen op het pleintje in Dishoek. En dat alles in een tijd van 46:39. Van de 293 heren gefinished als 182e. En dat met toch nog iets te weinig bloed in m'n alcohol...

Al met al een lekker en vooral ook gezellige loop. Heerlijk even uitwaaien op die kerstdagen waar je toch het meeste van de tijd binnen zit. Een aanrader voor iedereen!

Update 27/12 21:50 uur:
Nog een kleine toevoeging: hulde aan de fotograven die bij elke wedstrijd honderden foto's maken en deze vervolgens geheel belangeloos op internet zetten zodat sporters een herrinnering aan de wedstrijd kunnen downloaden.

De foto's op dit Blog zijn van Arjan Schotanus (www.fotorunner.nl) en van Edwin van Alphen. Bedankt heren!

Mazzeltje...

2009-12-13T10:20:00.000+01:00

Recentlijk is het boek "D'n Allerzwaersten" uitgekomen over het laatste (horror) kustmarathon Zeeland met windkracht 8. Een fantastisch leuk initiatief en dat boek wilde ik natuurlijk hebben. Verder geen haast gemaakt met de aanschaf.

Vrijdag kreeg ik een boek voor m'n verjaardag, wat ik helaas al had, dus die wilde ik ruilen. En dan maar gelijk het marathonboek meenemen, zo dacht ik.

Even gekeken op de site van de Drukkerij. Middelburg uitverkocht, Vlissingen op voorraad. Maar ik moest naar Middelburg, dus dan maar even bellen voor de zekerheid. Wie weet ligt er nog eentje tenslotte... "Dat boek? Nee, meneer dat was in één dag uitverkocht! Herdruk? Nee, het was een eenmalige uitgave, komt ook niet meer binnen...".

Wel potver! Da's balen! In Vlissingen was hij ook niet meer voorradig beweerde de man stellig. Hmmm, maar de website gaf dus aan van wel, dus toch maar even bellen. Wat denk je? Gisteren één exemplaar terug ontvangen. Iemand had hem dubbel gekregen en heeft deze teruggebracht... "Ik kom er gelijk om!" riep ik snel en ben natuurlijk direct naar de winkel gereden!

Wat een mazzel zeg! En het is een prachtig boek, kan ik je vertellen. Met schitterende heroïsche verhalen en veel foto's. Ik sta er zelfs in! (Bladzijde 83 rechtsboven). Ok, mijn rug en achterhoofd, maar goed, het bewijs is er!

Afgelopen drie keer gewandeld. Volgend jaar de hardloopmarathon?

Lopen, regen, donker, guur...

2009-11-15T10:03:00.001+01:00

Hmmm, hardlopen en herfst is toch een lastige combinatie. Heb je een moment waarop je even tijd hebt om te gaan lopen, giet het buiten... Kijk een paar spetters is geen punt. Nat wordt ik toch wel. Maar midden in een plensbui gaan hardlopen gaat met (voorlopig) nog net iets te ver.

Zondag is de dag voor een lange duurloop. Nog niet zo heel lang, maar toch zo'n anderhalf uur gauw. Dan is het ookl lastig om een regenbui te voorspellen. Buienradar geeft wel een aardig beeld, maar in anderhalf uur kan er toch veel veranderen heb ik gemerkt.

Probleem 2 is 's avonds lopen. Het lopen op zich gaat wel, kwestie van goed opletten op stoepranden, uitstekende tegels, etc.. Nee, het probleem is het vertrekken. 's Zomers, als het lang licht en warm is, heb je snel zin om te lopen, maar in deze tijd....

Je komt tegen 6 uur thuis. Buiten is het donker, het spettert wat. Je gaat eten, even zitten en dat zou je moeten gaan hardlopen. Binnen: warm, zachte bank, altijd wat leuks op TV. Buiten: nat, guur, donker. Bank. Regen. Bank. Regen. En, tsja, dan wint de bank wel eens. Het punt is dat wanneer de regen wint, je na 10 minuten ontzettend gelukkig en trots bent dat je daar loopt. Na 5 minuten ben je warm gelopen en lekker bezig. En na afloop voel je je geweldig, zoals altijd na het hardlopen.

En toch blijft het lastig om te vertrekken.....

Net op tijd vertrokken voor loopje

2009-11-01T15:18:00.008+01:00

Zo. Vanochtend lekker wezen hardlopen. En net op tijd, blijkt nu. Onderweg wel een paar spettertjes gevoeld, maar dat mocht geen naam hebben. Nu komt het met bakken uit de hemel...

Deze route heb ik vanochtend gelopen: http://www.afstandmeten.nl/index.php?id=323007

In beeld:

Dit is echt een heerlijke route! Ik wandel altijd een meter of 100 om een beetje warm te worden en ga daarna rennen. Eerste minuten wat rustig, en daarna sneller.

Deze route voert door het buitengebied vanuit Vlissingen via het mooie fietspad naar Zoutelande door het - enkele jaren geleden aangelegde - park. Even voor Groot-Valkenisse rechts afslaan, klein B-weggetje in en dan kom je vrij snel een fiets/wandelpad tegen. Dit soort paden zijn de laatste jaren hier overal aangelegd. Van die leuke schelppaden die door de weilanden en akkers kronkelen. Heerlijk kun je hier lopen, het is erg rustig en een zachte ondergrond. Vinden de knieën ook fijn.

Goed nieuws: net voorbij de afslag vanuit Biggekerke naar Koudekerke zijn ze nu aan het werken aan deel 2 van deze route! Blijkbaar wordt deze dus verlengd om Koudekerke heen. Da's fijn, weer een route erbij!

Ik heb de route in 1 uur en net geen 5 minuten gelopen. Lekker rustig gelopen, maar er stond wel veel wind. Lekker zo op de zondagochtend...

Ochtendloop door het bos

2009-10-29T16:36:00.001+01:00

Ook op vakantie moet er natuurlijk hardgelopen worden! Maar dat is altijd toch wat minder makkelijk starten dan thuis. Als je 's middags thuis komt na een drukke dag met allerlei activiteiten en de keuze is: bokbiertje of hardlopen... Tsja, dat wordt dan dus het biertje...

Dus maar besloten om 's ochtends te lopen. Marian zag het eerst niet zitten zo vroeg, maar toch maar gegaan om half negen vanochtend.

Voor mij het eerst dat ik met iemand samenliep, maar het ging eigenlijk prima. Ik liep iets rustiger dan anders, maar het is dan ook vakantie tenslotte Ruim 50 minuten hebben we zo door de bossen rond Wezep gelopen en het ging heerlijk. Beetje mistig, bijna niemand tegengekomen en met deze hergstkleuren schitterend!

Ik ga eens proberen vaker 's ochtends voor mijn werk te lopen. 's Avonds is het snel donker en zie je niet goed waar je loopt en zo 's ochtends is eigenlijk wel goed bevallen.

Jammer dat we niet eerder deze week hebben gelopen, wat het ging zo lekker dat we nog wel een keer wilden. Maar ja, morgen weer naar huis. Gaan we daar gewoon weer lopen!

Prachtige herfst

2009-10-28T19:34:00.000+01:00

Vandaag heerlijk gewandeld in de bossen bij Wezep (Gelderland, net onder Zwolle). Precies op het juiste moment. De kleuren in het bos zijn echt prachtig!

Je hebt hier een mooie combinatie van heide met bossen. En dan met deze prachtige kleuren van bruin, via groen, naar goud, rood en geel. Echt schitterend.

Heb je dit weekend nog een uurtje beschikbaar? Naar het bos dan! Nu is het prachtig en het duurt maar even!

Legoworld

2009-10-28T08:05:00.000+01:00

Gisteren zijn we naar Legoworld in Zwolle geweest Iemand wel eens gezien? Dat is ongeveer 2x de Zeelandhallen vol Lego. Niet te geloven wat je daar ziet en wat een kapitaal aan Lego sommigen blijken te hebben...

Een bouwwerk met 10.000 steentjes is aan de kleine kant daar en tafeld van 3 bij 20 meter meter met complete dorpen, viking slachtvelden, Star Wars taferelen,, kastelen, em ga zo maar door. Erg knap gemaakt allemaal.

En dan heb je nog een hal waar je vanalles zelf mag doen. Bakken vol met Lego zodat je niet (net als thuis) vijf minuten naar een onderdeeltje hoeft te zoeken. Wedstrijden wie het mooiste bouwwerk verzint en wie het snelst lego poppetjes in elkaar kan zetten.

Verder was er een heuse show met o.a. Chipz!, een Hans Klok wannabee goochelaar en andere entertainers.

We waren er om 10.15 uur (10 uur ging het open) en om 17 uur (sluitingstijd) waren we weer weg. De kids hebben echt een reuze dag gehad. Ik moet zeggen dat ik vooraf geen idee had wat ik moest verwachten, maar dit was echt de moeite waard! Misschien volgend jaar wel weer.

Lekker op vakantie

2009-10-25T07:54:00.003+01:00

Vakantietijd! Het is herfstvakantie en dus gaan we lekker weg. Met vrienden en hun kinderen gaan we naar Zwolle.
Zwolle?
Ja, Zwolle!
Goed, meestal gaan we naar brabant of de veluwe of zo, maar nu is er in de buurt van Zwolle wat bijzonders te doen en dus gaan we daar maar eens naar toe. Wel een stukje rijden, maar goed, dan ben je ook op een plek waar je niet zo vaak komt.

We hebben een groot huis ergens aan de rand van een dorpje gehuurd. Altijd spannend om af te wachten hoe die er uit zal zien, maar meestal is het prima te doen. We hebben dit keer besloten om eens niet in een Center Parcs te gaan zitten. Ook leuk, zo'n park, maar voor je het weet zit je elke dag twee keer in het zwembad. Bovendien kunnen alle kinderen het prima met elkaar vinden, dus hebben we al die parkfaciliteiten niet nodig. Persoonlijk mag het van mij ook allemaal wat minder massaal, dus zo'n huis ergens buitenaf trekt mij meer.

We zullen het zien, we hebben er in elk geval zin in!

Ik heb een MAC!

2009-09-24T22:44:00.002+02:00

Jaja, 't is een rib uit m'n lijf geweest, maar ik heb sinds deze week een heuse Apple computer! Na veel wikken en wegen had ik de vorige keer nog een Windows laptop gekocht, maar daar had ik eigenlijk na 2 maanden al spijt van. Maar goed, ik heb hem toch 2,5 jaar gebruikt, maar nu was het toch echt genoeg.

Dus na veel overdenken (wat zijn die krengen duur!) toch maar de stap gezet.

En wat is het een genot.... Let op: vanuit de slaapstand opstarten duurt...... 3 seconden! Gebruiksklaar!

Vanuit uitgeschakeld, ca. 25 seconden. Gebruiksklaar. Niet dat je dan wel een scherm hebt, maar nog twee minuten geen programma gestart krijgt, nee, gewoon werken. Klikken, klaar!

En natuurlijk ziet ie er ook super gelikt uit. Het is overigens een MacBook pro, en voor de volledigheid: de 15,4 inch uitvoering met de dubbele grafische kaart. Zijn we voorlopig even verzekerd van een bruikbaar apparaat.

Het was wel even wennen in het begin, het werkt allemaal net even anders als Windows, maar het werkt ook heel intuïtief, dus je hebt het zo geleerd.

Inmiddels heb ik alles gekopieerd (o.a. zo'n 8000 mp3's en 7500 foto's...) en ben ik helemaal blij met m'n nieuwe speelgoed...!

Twitterdetwitter

2009-09-12T16:43:00.003+02:00

Ha! Ik heb twitter ontdekt! Ik had natuurlijk al een account, dat was ik aan mijn reputatie als altijdalseenvandeeerstehetnieuwsteopinternetgebruiken natuurlijk wel verplicht. Maar nadat ik in februari het account had aangemaakt ontging mij de lol ervan een beetje. Weinig bekenden die twitterden en geen idee hoe je daar nu toch iets kon vinden.

Maar in tijden van crisis moet je als makelaar kijken hoe je als beste uit deze crisis kunt komen. Daarnaast heb je nu ook tijd om je in de vernieuwende mogelijkheden te verdiepen. Maar de cursus 'De interactieve makelaar' van vorige week heeft toch wel de doorslag gegeven.

Gedreven door de prognose dat je wellicht potentiële opdrachtgevers mee zou kunnen bereiken (we moeten toch ook brood op plank krijgen nietwaar?) aan het twitteren geslagen.

Eerst maar eens de pagina gepimpd in de M2 huisstijl. Kijk hier maar eens. Tsja, en dan kijken hoe dat allemaal werkt.

En wat blijkt? Dat is helemaal fan-tas-tisch! Binnen no-time (kwestie van zoeken op steekwoorden) heb je mede-twitteraars gevonden die weer leuke links posten naar interessante websites. Het is gewoon erg leuk! Moet je ook eens proberen. Met gelijkgestemden op basis van je interesses kun je dan weer berichtjes over en weer sturen en zo over het onderwerp wat kletsen.

Toegegeven: via de site twitter.nl werkt het misschien niet helemaal handig, maar het gratis programma Tweetdeck maakt alles al weer een stuk overzichtelijker. En met CeTwit op m'n mobiel kan ik ook daar alles volgen. Voorlopig geniet ik me suf. Nu maar hopen dat er niet te veel tijd in gaat zitten...

Nét niet......

2009-09-05T16:18:00.004+02:00

Hmmm, da's nou toch wel jammer. Gefinished in 2.01:14. Dus net niet onder de 2 uur. Nou ja, niets aan te doen, toch wel knap. Ik weet gelukkig ook waar het aan ligt; mijn horloge, die gekoppeld is aan een cadansmeter die snelheid en afstand registreert, loopt niet helemaal goed. Want volgens dat apparaat was mijn gemiddelde snelheid 11,3 km/u en met dat gemiddelde had ik natuurlijk binnen de 2 uur gehaald. Ik liep dus ook op die snelheid. Te snel lopen is ook onverstandig, want dan haal je de finish weer niet. Bovendien dacht hij aan het eind dat ik er 23,2 kilometer op had zitten.

En lachend over de finish...

Die moet dus even gecalibreerd worden...

Nou, ik vind het toch een acceptabele tijd. Bijna een kwartier sneller dan vorig jaar!

Volgend jaar gaan we voor nóg een kwartier er af :-).

De wind was trouwens op het strand wel heftig. Pas halverwege het stranddeel kon ik aanhaken bij een groep en dat scheelde een hele hoop.

Afijn, nu lekker bijkomen. BIERTJE!

Vandaag is het zover: halve marathon!

2009-09-05T09:10:00.002+02:00

Tja, nu is het dan zover. Om 12.00 uur sta ik aan de start van mijn 2e editie van de Kustloop. Iets meer dan 21 kilometer over straat, duinen en strand.

Er worden wat buien afgegeven, maar zo te zien valt het hier wel mee. Het wordt wel hoog water, maar pas rond 15:15 en als het goed is ben ik rond 13:30 uur het strand af, dus met een beetje mazzel is er wat hard zand om op te lopen. Zou wel fijn zijn, want door het mulle zand ploegen is natuurlijk niets. De wind is wel redelijk straf, net als vorig jaar. Afijn, we zullen wel zien.

Nieuw stukje route leidt langs het Veerse meer en gelukkig hebben ze het laatste stuk door een natuurgebied laten vervallen. Dat was vorig jaar echt loodzwaar. Zo rond de 19e kilometer nog even fijn een kilometertje zwaar oneffen terrein. Dat vinden de beentjes en voetjes dan dus niet meer zo leuk...

Goed, nog even wat sportdrank en energybars kopen en dan naar Vrouwenpolder. 't zal mij benieuwen of de tijd onder de 2 uur er in zit....

Alle info over deze halve marathon: www.kustloop.nl

Foutje in de planning

2009-09-02T19:19:00.001+02:00

Het startnummer voor de kustloop is binnen! Nummertje 94 ben ik (blauw shirt (net als 300 andere lopers), maar met zwart petje!).

Start is echter niet om 11.00 uur zoals eerder vermeld, maar blijkt 12.00 uur te zijn. Best jammer dat ik nu zie, want anders zou ik een toptijd lopen :-).

Ik geloof dat ik er klaar voor ben. Deze week niet drinken, veel pasta eten en goed slapen. Tsja, je doet het goed of je doet het niet...

Stemmers gezocht!

2009-09-01T16:53:00.002+02:00

Ik doe mee met een fotowedstrijd van Australian Airlines. Daar kan ik natuurlijk prachtige prijzen mee winnen. Maar dan moet er wel op mijn foto's gestemd worden...

Jullie raden het al: Stemmen maar! Klik hier voor de pagina met mijn foto.

Overigens: het is deze foto, genomen in een kerk in Oostenrijk afgelopen zomer:

Alvast bedankt voor de moeite!

Nog een week....

2009-08-29T14:18:00.001+02:00

Nog precies 1 week en dan is de start van de halve marathon in
Vrouwenpolder. De kustloop start om 11.00 uur bij de kerk in het dorp en
leidt via de Veersedam, het strand, Oostkapelle binnendoor weer terug naar
de startplaats.

De laatste weken heb ik een paar keer de afstand flink opgeschroefd tot
zo'n 16 kilometer per ronde en ook een aantal malen de snelheid wat hoger
gezet. Doel is om de 21 kilometer en nog een paar meter binnen de 2 uur te
lopen. Vorig jaar heb ik er 2 uur en 16 minuten over gedaan.

Om binnen die 2 uur te lopen moet de gemiddelde snelheid dus boven de 11
km/u liggen en mijn laatste loopjes geven de indruk dat dit haalbaar is.
Het zal in zekere zin ook wat van de weersomstandigheden afhangen.

Deze week doe ik het rustig aan, spaar mijn krachten voor de kustloop. Een
paar wat kortere, rustige loopjes om volgende week te kunnen knallen. Als
iemand nog tips heeft voor de voorbereiding, hoor ik het graag!

Laatste vakantieblog...

2009-08-14T16:57:00.001+02:00

Tsja, dit is dan het laatste vakantieblog... :-(

Dat kan inderdaad maar 1 ding betekenen; morgen weer naar huis.

Het is in Luxemburg goed bevallen, alhoewel we zo'n camping niet snel zelf zouden kiezen. Allemaal erg groot, erg Nederlands, en voor de prijs die je betaalt niet eens echt luxe. Internet niet gratis (zelfs duur), warmwater met een soort puntensysteem op een soort chipknip, zodat je niet teveel gebruikt, want dan moet je bijbetalen. Wel een groot zwembad, maar ook dat niet echt super netjes. Het is allemaal wel prima, maar ook niet meer dan dat. En alles Nederlands. Niet alleen de gasten, maar ook in de receptie, winkel, etc. En geen Luxemburg die een beetje steenkolen Nederlands kan, nee gewoon allemaal Nederlanders. Best handig, maar niet goed voor het vakantiegevoel.

We hebben hier niet zo veel gedaan. Een korte wandeling en voornamelijk gezellig met Niels en Marian en de kinderen gespeeld en gekletst.

Gisteren zijn we nog bij de kennissen van 4 jaar terug geweest en hebben we bijgekletst. Vandaag gaan we nog wat foto's maken en wat afspreken, want dat we elkaar hier weer tegenkwamen was te toevallig om niets mee te doen. Het was ook gelijk weer erg gezellig.

Vandaag zijn we met z'n vieren gaan kanoën van Dillingen naar Echternach. 14 kilometer met een lichte stroming. Twee kano's (dames en herenkano) en het ging prima. Na een uur of 3 kwamen we aan en zijn we met de bus terug naar de vertrekplaats gegaan. Nu terug op de camping en ja, inpakken dus maar. Morgen hoeven we pas om 11 uur hier weg te zijn, dus we doen op het gemakje. Een uurtje of 5 rijden en we zijn thuis. Dat zal dus rond 16 uur zijn.

Rustig dagje

2009-08-12T18:48:00.001+02:00

Vandaag een rustig dagje gehad. Zo met twee gezinnen is het toch wat aanpassen en kom je wat minder aan dingen doen toe, maar het is dan ook wel gezellig.

Eerst vanochtend maar eens gezwommen. Dat moest toch echt gebeuren, want gisteren was het er niet meer van gekomen. Er is hier een groot zwembad met een diep diep, een ondiep deel met stroomversnelling en een peuterhoek. Voor ieder wat wils dus! En Tim heeft zich dan ook meer in de peuterhoek vermaakt dan in de rest van het bad :-).

Na het middageten zijn we naar 'klein Zwitserland' gereden zoals een streek hier in de buurt ook wel genoemd wordt door de gelijkenis met de Zwitserse bergen. Leuk gewandeld en bij een beekje hebben de kinderen zich prima vermaakt.

Daarna boodschappen gedaan wat makkelijker klinkt dan het uitvoerbaar is. De supermarkten liggen hier niet voor het oprapen en het was even zoeken, maar uiteindelijk hebben we alleen een Aldi kunnen vinden, maar wel een met een prachtige, aparte, slagerij. En we gaan zo bbq-en dus dat was wel handig.